Kinderen leiden een zwervend bestaan
Soms maak je dingen mee die menigeen zich niet kan voorstellen.
Vaker schreef ik, of liet ik me uit op Facebook, over armoede, daklozen en mensen die het niet meer redden met de middelen die ze voorhanden hebben. Zeker in deze tijd zie je steeds meer ellende om je heen, als je je ogen tenminste opent.
Je kan zeggen: het is hun eigen schuld, maar dat is zeker niet in alle gevallen het geval. Of tenminste niet volledig.
Ik schrijf hier een verhaal, dat iedereen kan overkomen.
Een gezin woont in een gezellige wijk. Moeder zorgt voor de kinderen en doet het huishouden. Man werkt en helpt wanneer hij thuis komt.
Helaas wordt hij ernstig ziek.
Nadat hij gelukkig weer wat opkrabbelt probeert hij, ook omdat zijn werk is opgehouden te bestaan, samen met het UWV een eigen bedrijf op te starten. Een plan is opgesteld en de goedkeuring bijna gegeven.
Helaas, dit ging niet door.
Gevolg, ook door stagnatie in betalingen door de uitkeringsinstantie, huurschulden.
Het gezin wordt uit huis gezet.
Een plek is er niet meer voor hun. In een tent overleven zij de eerst tijd. Stel je dit eens voor: een gezin met kinderen!
Door nog meer tegenslagen moeten zij ook deze plek ontvluchten.
Om een veel langer verhaal kort te maken, de kinderen zijn verplicht alleen door te gaan, gescheiden van hun ouders…
Een lange reis terug naar hun stad volgt, waar zij -gelukkig- worden opgevangen door het JIP.
Echt prettig voelen zij zich niet, maar zij hebben nu in elk geval een daklozenpas, nachtopvang en eten en drinken.
Waar ik heen wil.
Waarom wordt een gezin op een dergelijke manier uit huis gezet?
Een gezin met nota bene een kind dat minderjarig is?
Waarom geen juiste begeleiding op het moment vóórdat een dergelijk onwenselijke situatie zich voordoet?
Waarom kinderen aan hun lot overlaten?
De toekomst van deze kinderen is minder rooskleurig dan wanneer op het juiste moment was ingegrepen.
Heeft een woningcorporatie niet ook een stukje verantwoording hierin tijdig in te grijpen als er zich een crisis voordoet: niet elk gezin is in staat zelf tijdig aan de bel te trekken.
En zo heb ik veel meer vragen.
Ik zou graag willen zien, dat zeker kinderen worden beschermd. Een kind hoort niet in de kou te leven. Elk kind heeft het recht op de basisbehoeften. En niets of niemand mag die afpakken. Ook instanties niet…..
(Lees ook mijn blog uit 2010, waarin toen al werd beloofd dat er meer zou worden ingezet ten aanzien van kinderen.)
