Debat Haagse dak- en thuisloze jongeren
Het is gewoon haast onvoorstelbaar.
Ook in Den Haag leven tientallen dak- en thuisloze jongeren (ik hoorde een getal van 69 noemen; en dat zijn dan de “bekende”….).
Door diverse oorzaken, falende en/of tekortschietende instanties, tussen wal en schip terecht gekomen.
Ik vraag me af; hoe is dat in Godsnaam mogelijk? We spreken over kinderen! Zwervend door de stad.
Gisteravond was in het atrium van het IJspaleis een discussie die werd gehouden in de vorm van een Lagerhuisdebat. Het onderwerp was onder andere het tekort aan passende zorg en dagopvang voor minderjarige, dak- en thuisloze jongeren. Ook werd een foto- en kunstexpositie afgesloten die werd geveild door René Bom, waarvan de opbrengst geheel ten goede zal komen aan jongerenprojecten.
Na een introductie begon het debat, waarbij de jongeren discussieerden aan de hand van stellingen met politici (zowel landelijke, zoals hierboven op de foto SP kamerlid Renske Leijte, als gemeentelijke), beleidsmedewerkers en vertegenwoordigers van instellingen in de maatschappelijke opvang. Bezoekers mochten ook hieraan deelnemen.
Een aantal zaken vielen me hierbij extra op.
– Terecht (dat heb ik aan den lijve ondervonden bij het zoeken naar informatie!) heeft Den Haag last van “verkokering” van de diverse instanties (aldus een onderzoeker van de Gemeente Den Haag). Het systeem is erg gecompliceerd. Elke instantie hanteert een andere indicatie. Eigenlijk zouden cliënten pas losgelaten mogen worden als hun hulpvraag afgerond is.
– Scholen zouden meer “achter jongeren moeten aangaan”. Niet naar schoolgaan (ook voor de wat oudere jongere zelf) kost veel geld (studiefinanciering is limiet gebonden, maar moet wel worden terugbetaald). Maar ook zonder vaste verblijfplaats is het haast onmogelijk naar school te gaan; het is dan nauwelijks doenbaar als je gestopt bent de draad weer op te pakken. Er zou meer steun geboden moeten worden aan jongeren, die daardoor tussen wal en schip vallen; een leerplichtambtenaar zou hier goede ondersteuning kunnen geven. Als een jongere niet op een school wordt toegelaten, moet hij werken; en daardoor kan hij of zij geen opleiding meer volgen.
– Veilige slaapplaatsen zijn er nauwelijks. Veel (heel) jonge kinderen weten niet waar ze bij een noodsituatie heen moeten. Hebben veelvuldig geen geld om te bellen voor een plaats. Kunnen wel terecht bij een nachtopvang (tegen een geringe vergoeding) maar het probleem is dat ze dan vaak bij veel oudere dak- en thuislozen terecht komen. Veel van deze mensen hebben hun eigen problematiek (alcohol, drugs, justitie en dergelijke) waardoor het risico bestaat dat ze in een negatieve spiraal terecht komen. Niet elke jongere wil steeds een beroep doen op vrienden en/of familie en gaan vaak samen een pand kraken.
Conclusie was, dat er meer duidelijkheid en meer structuur binnen dit gebeuren moet komen. Ook moet er altijd toegankelijke informatie komen voor jongeren, die dak- en thuisloos zijn of dreigen te raken.
Geopperd werd een jongerenloket (een ouderenloket is er al in het stadhuis van de gemeente Den Haag!).
De Haagse Stadspartij zou zich daarvoor hard maken, evenals de SP.
Hierna zong één van de jongeren een rap,
waarna René Bom de immens indrukwekkende en soms werkelijk schitterende kunstwerken van de Haagse dak- en thuisloze jongeren veilde.
Na nog een afsluitende borrel was het debat afgelopen.
Een indrukwekkende avond.
Hieronder voor meer info een stukje uit het persbericht:
De ruim vijfentwintig jongeren, van wie een deel minderjarig, hebben zich sinds 2009 verenigd in een werkgroep van De Achterban. Zij bundelen hun krachten omdat zij willen laten zien dat zij bestaan, omdat zij serieus willen worden genomen en zelf willen meepraten over de zorg en opvang die hen wordt geboden. De Achterban is het Haags platform van cliënten in de maatschappelijke opvang en Openbare Geestelijke Gezondheidszorg. De Achterban wordt ondersteund en gefaciliteerd door de Stichting Straat Consulaat. De jongeren zijn dak- of thuisloos of zijn dit geweest en hebben bijna allen een achtergrond in de jeugdzorg.
Wegwerpcamera’s
De expositie De toekomst ligt op straat is de afgelopen maanden te zien geweest in het Aloysius College, grandcafé Cremers en kapsalon Haagsche Kopjes. De jongeren hebben met wegwerpcamera’s hun verblijfplaatsen gefotografeerd: een zeil in de bosjes, een verlaten kraakpand, een kamer van een vriend. De foto’s zijn bevestigd op panelen van ruim twee meter hoog die zijn versierd met kleurige graffiti. Ook geven de jongeren uitleg aan de hand van fotobijschriften: “Hangjongeren die zich bij elkaar voegen om het gevoel van eenzaamheid uit de weg te gaan. Misschien zelfs nog wel meer om niet weg te zakken in de duisternis.”
Bij de debatavond van 16 augustus krijgen de jongeren ondersteuning van de Stichting Straat Consulaat, de Stichting Zwerfjongeren Nederland (SZN), NJR (voorheen de Nationale Jeugdraad) en United Voices. De Stichting Zwerfjongeren Nederland is aanwezig in het kader van haar campagne Je hele hebben en houen in een tas waarmee zij sinds eind 2009 probeert gemeenten te activeren een eigen specifieke aanpak te realiseren voor dak- en thuisloze jongeren en de jongeren hierbij zelf te betrekken. NJR zorgt voor de dagvoorzitter, de debatleider en zorgt voor de debattraining die de jongeren krijgen. De jongeren van United Voices komen uit het hele land om mee te doen aan het debat. En de Stichting Straat Consulaat garandeert de continuïteit van de werkgroep Jongeren van de Achterban. Zij biedt de jongeren sinds september 2009 structureel een werkplek, vergaderruimte en ondersteuning bij het netwerken, het vinden van sponsoren en het realiseren van hun plannen.
11 reacties
tagrijn
Ik lees dit met een benauwd hart. Al die plannen die hard nodig zijn, de inzet die er is maar nu het geld nog. Ze mogen wel opschieten. Want ik vrees dat ‘ons’ nieuwe kabinet de kranen voor deze zaken rigoreus gaat dichtdraaien. De zaken die hierover toch al zijn uitgelekt zijn beangstigend.
admin
Helemaal waar; ook mij beangstigt het behoorlijk. Door de huisige crisis (en werkloosheid) zijn er toch al meer dak- en thuisloze jongeren gekomen. Met de anti-kraakwet is alles nog nijpender.
Er zullen nog meer kartonnen dozen gevonden worden…
Pingback:
Ton
Stel je nou eens voor dat die jongeren er niet zouden zijn.
Dan krijg je allemaal doelloos door de stad zwervende hulpverleners waar niemand op zit te wachten. En denk je nu heus dat die jongeren dat zelf hebben georganiseerd?
Het is een schreeuw om hulp.
Niet van die jongeren maar van onze welzijnsmaffia die in het nauw zit.
Ze moeten bezuinigen weet u wel?
Dus dan gooi je maar een hoop onrendabelen in dat atrium als een soort levende kerststal die ook alleen maar deernis opwekt.
Die jongeren worden alleen maar misbruikt ten faveure van de modaal verdienende welzijnswerker. Net zoals de verslaafde niet mag afkicken omdat er dan en debiteur uit de boekhouding van Parnassia/Brijder verdwijnt.
Maar aan de miserabele omstandigheden waarin die jongeren verkeren wordt helemaal niets gedaan.
Ze zijn toch minderjarig?
Wat denk je er van om de verantwoordelijke ouders er eens duchtig op aan te spreken?
Als die zogenaamde hulp moet afgeschaft worden.
Niemand meer bij het handje blijven meenemen en afhankelijk houden.
De zelfredzaamheid moet gewoon terugkomen, die door dat beleid van pamperen geheel verdwenen is.
Je moet van al die pamper-partijen af. Laat die jongeren het maar zelf uitzoeken. Ze weten allemaal verdomd goed wat wel of niet mag, al lijkt dat vaak van niet.
Maar lastig zijn en half crimineel zorgt voor dik betaalde aandacht van al die, oh zo betrokken figuren, die ook alleen maar kijken of op het eind van de maand het salaris wel op de rekening staat. De jongeren zelf halen ze na hun vrije weekend wel weer even uit de strontput om ze er vrijdagmiddag weer in te laten zakken.
Ton
Ik zal proberen het nog wat inzichtelijker te maken om aan te tonen dat die hulpverleners alleen maar zichzelf helpen.
We nemen een postorderbedrijf als voorbeeld.
Stel je wil een truitje kopen waarvan er 20 in voorraad zijn en er zijn 40 mensen die zo’n truitje besteld hebben
20 geven aan om op afbetaling te kopen en 20 willen direct afrekenen.
Die direct af willen rekenen krijgen een berichtje dat het artikel is uitverkocht en die op afbetaling willen kopen, en dus die 18% rente op moeten hoesten, krijgen het truitje wel.
Het truitje is niet belangrijk. Het is alleen maar een middel om die rente te kunnen vangen.
En zo is het met die hulpverlening ook. Die de jongeren nodig hebben als de magazijnvoorraad van het postorderbedrijf.
Niets meer dan een middel tot. Om er zelf aan te kunnen verdienen.
En die jongeren? Die moeten zolang mogelijk hulpbehoevend blijven, want anders raken ze een declaratiepost kwijt. Jammer genoeg hebben die jongeren dat zelf niet door en laten ze zich nog misbruiken door op te komen draven in dat atrium.
admin
@Ton,
Ik geloof dat je nog gelijk hebt ook 🙁
Ton
Gemeente Den Haag
Programma begroting 2010-2013
Ik was al blij met blz.102
2.15 Programma Welzijn (vervallen)
Coördinerend portefeuillehouder: H.P.G. van Alphen
Maar helaas, ze hebben het over diverse andere posten verdeeld, zodat het mistgordijn wat dikker is geworden.
En daar betalen we dan met ons allen 182 miljoen euro voor de maatschappelijke ondersteuning (waaronder thuiszorg) en nog eens 80 miljoen voor jeugd
Voor zorgbegeleiding (probleem)jeugd 33 miljoen (blz 75)
Her en der nog wat losse posten, maar het kost bij elkaar zo’n 320 miljoen euro.
In wezen hebben we 250.000 huishoudens waarvan er 25.000 vrijstelling van gemeentelijke heffingen hebben gekregen. Dat moet dus even door 225.000 huishoudens opgehoest worden.
Zo’n 1.422 euro per huishouden met inkomen uit wérk
En dat komt dan uit de WOZ, afvalheffing etc. en wat je via je inkomstenbelasting betaalt en weer doorgeschoven wordt naar de gemeente.
De begroting is waarschijnlijk bewust zo diffuus gehouden, want je kan er als boekhouder helemaal niks mee. En “schone” bedragen van wat nou echt iets kost zijn er niet uit te halen. Maar met een beetje reduceren en combineren kom ik dan aan die 320 miljoen.
En wat krijgen we ervoor terug?
En dan die gotspe op blz 169 over doelmatigheid.
Kosten Maatschappelijke ondersteuning vrijwilligers etc.
Blz. 101
2010-182 miljoen
Blz. 169
4.5 Doelmatigheid en doeltreffendheid
Coördinerend portefeuillehouder: Mw. M. Bolle
Op grond van artikel 213a van de Gemeentewet doet het college periodiek onderzoek naar de doelmatigheid (efficiëntie) en doeltreffendheid (effectiviteit) van het eigen bestuur op het gebied van beleid en bedrijfsvoering. Beleidsonderzoek wordt gedaan in de vorm van een beleidsdoorlichting, zijnde een evaluatieonderzoek op het niveau van een algemene of operationele doelstelling van een beleidsprogramma. Daarbij wordt onder meer onderzocht wat de aanleiding was voor het beleid, wat de rol en motivering van de gemeente zijn, welke
gemeentelijke doelstellingen er zijn, de ingezette instrumenten en de middelen die zijn ingezet. Beleidsdoorlichtingen zijn in 2008 ingesteld mede naar aanleiding van het advies van de raadswerkgroep Kwaliteit. Programmabegroting (mei 2008). De bedrijfsvoeringsonderzoeken worden al langere tijd in opdracht van het college uitgevoerd. Het onderzoeksprogramma 2010-2011 zal de raad in het najaar van 2009 worden aangeboden.
//zbs.denhaag.nl/risdoc/2009/RIS166299A.PDF
Bij voorkeur openen met Firefox.
Als je Explorer hebt, dan kan het wel even duren. Alsof die site niet vooruit te branden is.
Ga maar even aardappels schillen, kinderen naar school brengen, boodschappen doen enz.
Niek
@admin
Ik heb het nog niet meegemaakt dat Ton geen gelijk had.
Niek
Pingback:
Pingback:
Pingback: