Zomer van 2026 was heet

En toen was het plots september.
De eerste dag van de herfst. De zomer van 2026 is afgelopen.
Persoonlijk ben ik daar niet blij mee: ik hou niet van de herfst. Geef mij maar de lente en oke, ook een beetje de zomer.
Lange avonden buiten kunnen zitten, altijd zonder jas naar buiten, heel veel licht en natuurlijk zon.

Wat was deze zomer vreemd.
Eerst was er regen. Het leek maar geen zomer te worden.
Tot halverwege juni: en toen leek er geen houden aan!
Hittegolf na hittegolf en temperaturen die opliepen naar 35 graden. Je hoefde echt niet naar Frankrijk of Spanje, want hier was het soms al niet te harden voor veel mensen. Vooral de nachten: temperaturen boven de 20 graden hield menigeen wakker.

Bijzonder was door de enorme droogte nachtvorst in het oosten in juli!
Het ergst vond ik persoonlijk wel het gebrek aan regen. Eind augustus bedroeg het landelijk neerslagtekort ongeveer 285 °C millimeter. Hier in Den Haag viel amper een druppel: mijn regentonnen die ik gebruik voor mijn groenten waren snel leeg.
De grond was overal zo droog, dat op diverse plaatsen in Nederland brand in natuurgebieden uitbrak.
Ook in Den Haag, zoals in het Zuiderpark.

De tweede helft van augustus was nog steeds best warm, maar wel nat.
Niet dat het tekort opving, maar het weer was toch wel somberder, en met veel minder zon.

De zon is voor mij zo belangrijk.
Zoals meer mensen heb ik last van een winterdip.
En behoorlijk ook. Een daglichtlamp heeft mij ooit uit de brand geholpen.
Tegenwoordig zorg ik ervoor dat ik heel veel buiten ben en veel wandel. Het scheelt een slok op de borrel.
Maar het maakt het niet minder makkelijk.
Als ik wandel, kan ik wel intens genieten van de kleuren van de herfst.
Evenals van de wolken, de paddenstoelen en de heerlijke geuren van afgevallen blaadjes en de regen die het rottingsproces intensiveert.
Ik hoop dat september ons nog een aantal mooie dagen geeft met veel zon.
Dan kan ik nog wat “tanken” voor de winter.