Jeugdherinnering en kinderliedjes
Tijdens het afwassen kwam ineens een jeugdherinnering
naar boven.
Mijn moeder (links op de foto) zong dit kinderliedje altijd voor me.
Ik genoot altijd van haar gezang…
“Suze, nane poppe
Kealtsje yn ‘e groppe
Heit en mem sa fier fan hûs
‘k kin se net beroppe.”
De letterlijke vertaling is:
Suze nane kindje,
‘t kalfje ligt in de mestgoot / greppel
Vader en moeder zo ver van huis,
die kunnen wij niet (be)roepen. (bereiken)
Mijn vader en moeder zijn allebei in Friesland geboren, dus ben ik tweetalig wijs gemaakt. Niet dat ik nog Fries kan praten, maar verstaan lukt wel en lezen dito.
Ik vond het altijd een heerlijk liedje te horen. En nog zing ik het nog vaak in mijn hoofd.
Wat het precies betekende wist ik niet, maar het was, evenals veel kinderliedjes, in een mineurtendens.
Ik vind het altijd typisch waarom kinderen juist daar zo op vallen!
Ik merk het ook aan mijn kleindochter: als een liedje in mineur is, wil ze het keer op keer horen.
Maar eigenlijk is het wel logisch: juist dit soort liedjes in mineurtendens geven een meer naar binnen gekeerd, verstild, intiem gevoel.
Is dat misschien de reden, dat jonge kinderen erop vallen?
Tenslotte leeft een jong kind sterk in het hier-en-nu en heeft nog weinig tijdsbesef,is afhankelijk van de mensen in zijn omgeving en ontvankelijk voor het ritme in dag- en jaarverloop.
