Zandhagedis in Solleveld
Een zandhagedis in Solleveld
Wandelen.
Voor mij zo ontspannend. Ik ben niet iemand die stevig doorstapt, maar ik probeer zo veel mogelijk in me op te nemen. Sta dus ook “duizend” keer stil onderweg.
Het is één van de redenen, dat ik ook het liefst alleen wandel. Iemand ander kan zich storen aan mijn gestop elke keer en ik vind het vervelend om steeds te zeggen: “stop even”.
Vandaag had ik zo veel geluk…
Ik besloot naar Solleveld te gaan. Even alles van me af te laten vallen. Normaliter koop ik eerst een kaartje, maar ik besloot het ter plekke te doen omdat het toch had geregend. Ik ging ervan uit, dat het wel rustig zou zijn.
Ik kwam bij de toegang en daar zag ik twee mensen die probeerde een kaartje te kopen. Dat lukte niet, dus ik zei: “Zal ik het voordoen?”. Nu, dat wilden ze graag. Ik bestelde een ticket waarop zij het ook probeerden: nog steeds zonder resultaat. Het bleek later, dat alles was uitverkocht! Ik had dus geluk gehad.
Ik besloot eerst een paar stappen terug te gaan, waar ik eerder een harkwesp had gezien. Nu ja, meerdere.
Voor mijn voeten springen allemaal bastaardzandloopkevers. Een had een grote mier weten te bemachtigen. Wat zien deze loopkevers er schitterend uit. Zeker als de zon erop schijnt (jammer dat het erg bewolkt was, al kan je het nog wel een beetje zien op de foto).
Plots zag ik een prachtige zandhagedis.
Niet eerder had ik die zien staan.
Ik kreeg zelfs de kans even een kiekje te maken!
Hij had namelijk een bastaardzandloopkever op het oog. Hij pakte hem snel en kroop met zijn prooi de heide in.
Ik wist hem nog een keer te “vangen” waarna ik blij hem met rust liet. Je begrijpt, ik was dolblij.
Tijdens mijn wandeling waren er een aantal libellen, kevers, bijen, dazen (die me met rust lieten!) harkwespen en vlinders.
Een van de mooie vlinders die ik zag was de kleine vuurvlinder.
Al eerder in Solleveld gezien, maar hij blijft prachtig.
Het waaide best stevig, eigenlijk had ik niet verwacht kleine vlinders te zien.
Maar ook een boomblauwtje waagde zich in de heide.
Prachtig was ook de ananasgal: het was best even geleden dat ik die had gezien! Extra mooi was de bosmier die erop liep 🙂
De heide bloeit nog niet in zijn geheel.
Toch zijn er al struiken die bloeien.
Het zal niet lang meer duren voor de Haagse Heide er in zijn volle pracht bij staat. Een week of 2?
