-
Sperwer in Solleveld
Ver weg in de boom zat deze sperwer. Te genieten van de zon? Of op zoek naar eten? Wat was ik klaar met de winter. De winter helaas nog niet met mij.
Twee weken geleden nog waren de wateren hier bedekt met een vlies ijs.
Wat verlangde ik naar de lente. Of tenminste vrieskou met een stralende zon. Het zat er nog niet in.
Wind, regen en kou. Tot gisteren. Wat heb ik genoten!
Deze sperwer ook: het is een grote crop maar hij bleef onverstoord in het zonnetje zitten in Solleveld. -
Lange wandeling in de duinen van Solleveld
Prachtige aanzichten door felle zon op zilveren rietstengels tijdens lange wandeling op Solleveld Het overlijden van Richard Mulder had er bij mij best ingehakt. Afgelopen vrijdag was zijn afscheidsdienst.
Het was een heel mooi afscheid. Vol muziek en herinneringen.
Zoals vaak: met een lach en een traan. Maar voor mij bleef het gevoel van oneerlijkheid een rol spelen (zal vast bij meer mensen het geval zijn).
Het weer was gisteren nog steeds mooi. Ik besloot een lange wandeling te maken in Solleveld.
Gelukkig waren er nog tickets. -
Uitverkocht Solleveld: tóch een wespspin
Uitverkocht Solleveld maar toch een wespspin gezien! Een wespspin: ik vind het prachtige dieren.
Toen ik ze had waargenomen in De Uithof, was ik daar vaak te zien. Zeker in deze periode, nu ze eicoconnen gaan maken om hun nageslacht zeker te stellen.
Helaas, nadat de Gemeente had besloten het moerasje opnieuw in te richten, waren ook alle spinnen (maar ook het veenpluis én de orchissen aldaar) verdwenen. Het moeras zelf is nooit meer zo mooi geworden: of heeft dat een nóg langere adem nodig?
Afijn, ik ben dus nog steeds op zoek naar deze spinnen, en weet, dat ze in Solleveld moeten zijn, want daar heb ik een eicocon aangetroffen een paar jaar terug.
Nu de spinnen groter zijn, is de kans ook gegroeid ze te zien. Gelukkig heb ik de bloeiende heide gezoen, maar de laatste dagen is er steeds sprake van een uitverkocht Solleveld. -
Zandhagedis in Solleveld
Een Zandhagedis ziet een kever Een zandhagedis in Solleveld
Wandelen.
Voor mij zo ontspannend. Ik ben niet iemand die stevig doorstapt, maar ik probeer zo veel mogelijk in me op te nemen. Sta dus ook “duizend” keer stil onderweg.
Het is één van de redenen, dat ik ook het liefst alleen wandel. Iemand ander kan zich storen aan mijn gestop elke keer en ik vind het vervelend om steeds te zeggen: “stop even”.
Vandaag had ik zo veel geluk…
Ik besloot naar Solleveld te gaan. Even alles van me af te laten vallen. Normaliter koop ik eerst een kaartje, maar ik besloot het ter plekke te doen omdat het toch had geregend. Ik ging ervan uit, dat het wel rustig zou zijn. -
De bloeiende heide van Solleveld
De bloeiende heide in Solleveld Sluit je ogen en stel je voor.
De zon die schijnt, heerlijke warmte maar een lekker briesje, de geur van bloeiende heide en rust.
Geen stilte, want duizenden bijen en andere insecten maken een constant zoemend geluid.
Is dat waanzinnig dan?
De bloeiende heide van Solleveld.
allerlei nieuwtjes over Den Haag
