Waterreservoir Erasmusweg weer in ere herstellen
Een paar keer was ik er al langs gefietst: het waterreservoir.
Elke keer nam ik me voor er een foto van te maken.
Het weekend lukte me dat: ik had tijd én een camera bij me.
Want deze bak was in mijn ogen heel bijzonder. Hij heeft ooit in Den Haag zijn dienst bewezen.
Maar nu ligt het er als een stuk oud ijzer bij: onterecht!
Waar dienden deze bakken voor?
Ik typ wat er op een plaquette staat in Rijswijk:
Ze dienden ervoor om de tuinderijen en kassen in tijden van droog weer van water te voorzien.
Tussen de potenconstructie bevond zich op de grond een bakstenen pomphuisje met daarin een pomp, die het water over de grond deed cirkuleren.
Zo werd in het klein het principe van een watertoren nagebootst.
In Rijswijk, op de hoek van de Strijp staat er namelijk nog een in volle glorie.
Daarom ook dat deze, tegen de vlakte gegooid en overwoekerd met onkruid me zo opviel.
Hij ligt aan de Erasmusweg, de huizen horen bij het Wateringse Veld Noord. In de Staatscourant van 17 juni 2020 kan je lezen dat “binnen het woningbouwdeel een gemeentelijke monumentale watertoren verplaatst” wordt. Lees goed! Een gemeentelijke monumentale watertoren.
Aan de ene kant prachtige villa’s, aan de andere kant dit in potentie schitterend kunstobject en tevens een historisch object.
Is het niet mooi hier ook, net als in Rijswijk, een stuk herinnering, namelijk dat agrariers hier ooit voedsel verbouwden, levend te houden?
Ik hoop dat de Gemeente het vergeten monument snel in ere herstelt.
Lees ook bij de reel van Peter Bos.
