-
Zandhagedis in Solleveld
Een Zandhagedis ziet een kever Een zandhagedis in Solleveld
Wandelen.
Voor mij zo ontspannend. Ik ben niet iemand die stevig doorstapt, maar ik probeer zo veel mogelijk in me op te nemen. Sta dus ook “duizend” keer stil onderweg.
Het is één van de redenen, dat ik ook het liefst alleen wandel. Iemand ander kan zich storen aan mijn gestop elke keer en ik vind het vervelend om steeds te zeggen: “stop even”.
Vandaag had ik zo veel geluk…
Ik besloot naar Solleveld te gaan. Even alles van me af te laten vallen. Normaliter koop ik eerst een kaartje, maar ik besloot het ter plekke te doen omdat het toch had geregend. Ik ging ervan uit, dat het wel rustig zou zijn. -
Waterschildpad neemt een zonnebad in de Uithof
Waterschildpad neemt een zonnebad Nu ik weet dat er een waterschildpad (of liever gezegd twee, maar die heb ik nog niet op de foto weten te krijgen) let ik er elke keer op als ik wandel langs de Wen. In de Uithof natuurlijk.
In april zag ik hem voor het eerst.
Vandaag zag ik hem of haar weer.
In een ruig veldje nam hij een heerlijk zonnebad. -
Bloeiende Haagse Heide in Van Leydenhof
Haagse Heide
Prachtig dat paars en helblauwe lucht: bloeiende heide Als kind had ik het geluk dat mijn beide opa’s en oma’s in prachtige gebieden woonden.
Althans, in een niet directe stedelijke omgeving.
Namelijk in Groningen, Friesland en de Veluwe.
Aldaar had ik alle vrijheid en een fiets tot mijn beschikking en zag dus enorm veel van de omgeving. Zo ook de heide, waarop ik verliefd raakte.
Sinds ik kinderen heb, heb ik nauwelijks meer heide gezien op de heide na die je in je tuin kan zetten.
Daarin kwam vandaag verandering. -
Blauwtjes en meer in het Westduinpark
Kleine vuurvlinder Vlinders: als de zon schijnt en je bent niet in de vroege ochtend onderweg, is het vaak lastig ze vast te leggen. Althans, voor mij, want zodra ik de vlinder die ik graag wil “pakken” vliegen ze weg, zeker de kleinere soorten.
Blauwtjes zijn daar een goed voorbeeld van.
Echt, de foto hierboven behoort tot de soort blauwtjes!
Het is de kleine vuurvlinder: een prachtig klein vlindertje dat in drie generaties vliegt. Ik vind hem schitterend te zien en vandaag kon ik hem (of haar) voor het eerst vastleggen. Met een zoomlens wel te verstaan, want dichtbij kon ik echt niet komen. -
Nogmaals een natuurblog
Gistermiddag wilde ik erop uit. De regen was even gestopt en ik was erg benieuwd naar de Alexanderkazerne, hoe hij er nu bijlag.
Langs de kazerne vlogen veel vlinders, zoals deze prachtige kleine vuurvlinder.
De andere vlinders, zoals het groot wit koolwitje lieten zich niet ‘vangen’, er stond nog best wat wind en de zon scheen ineens echt uitbundig!
Ik was blij weer eens wat vlinders te zien; door alle regen en het slechte weer zie ik ze veel te weinig.
allerlei nieuwtjes over Den Haag
