Een zandhagedis in Solleveld
Wandelen.
Voor mij zo ontspannend. Ik ben niet iemand die stevig doorstapt, maar ik probeer zo veel mogelijk in me op te nemen. Sta dus ook “duizend” keer stil onderweg.
Het is één van de redenen, dat ik ook het liefst alleen wandel. Iemand ander kan zich storen aan mijn gestop elke keer en ik vind het vervelend om steeds te zeggen: “stop even”.
Vandaag had ik zo veel geluk…
Ik besloot naar Solleveld te gaan. Even alles van me af te laten vallen. Normaliter koop ik eerst een kaartje, maar ik besloot het ter plekke te doen omdat het toch had geregend. Ik ging ervan uit, dat het wel rustig zou zijn.