Sperwer in Solleveld
Wat was ik klaar met de winter. De winter helaas nog niet met mij.
Twee weken geleden nog waren de wateren hier bedekt met een vlies ijs.
Wat verlangde ik naar de lente. Of tenminste vrieskou met een stralende zon. Het zat er nog niet in.
Wind, regen en kou. Tot gisteren. Wat heb ik genoten!
Deze sperwer ook: het is een grote crop maar hij bleef onverstoord in het zonnetje zitten in Solleveld.
Tot 1 maart mag je de “lange route” wandelen in Solleveld.
Ik had me deze nog een keer beloofd en eigenlijk was die alleen gisteren nog mogelijk voor mij.
Eergisteren gecheckt of er nog toegangskaarten waren en gelukkig kon ik er nog een aanschaffen!
Snel een en ander opgruimd en toen met camera vertrokken met de fiets.
Wat was het heerlijk daar.
Mijn jas was al snel uit want de temperatuur was bijna zomers met een wintertrui aan.
Overal waar ik kwam hoorde en zag ik vogels. En niet alleen de vogels die ik normaal zie daar.
Want naast de sperwer zag ik uiteraard ook aalscholvers, kuifeenden, mezen en grote kraaien.
Buizerds cirkelden hoog in de lucht en overal hoorde je het geroffel van spechten.
Hoog in de bomen helaas, maar een heb ik toch best kunnen “vangen”.
Helaas zag ik de ijsvogel niet dit keer: het zal vast te druk zijn geweest.
Wel zag ik weer een roodborsttapuit.
Hij zat in de top van een boom ver weg. Elke keer vloog hij omhoog om even later weer op dezelfde plek te landen.
Het is een insecteneter.
En ja, er waren heel veel insecten, nu ja, meer dan een week of zo terug.
Ik zag veel vlindertjes, bijen en hommels.
Ook volgens mij hoornaars. De temperatuur was ook zo hoog!
Over het pad dat ik nam zag ik ineens een grote bruine rups.
Ik wilde hem invoeren en kwam direct te weten dat het de rups van de prachtige vlinder Veelvraat is.
De vlinder zal vast geen veelvraat zijn, maar de rups wel.
Ik heb hem dus maar veilig op een plekje aan de overkant gezet.
Natuurlijk waren de bosmieren ook actief.
Wat een “krieoelende klompen”!
Deze boom waar ze al jaren omheen leven wordt steeds kleiner en brozer. Wel een heel indrukwekkend gezicht.
Via de prachtige laan in Ockenburg vol bloeiende krokussen weer terug naar huis.
De accu is weer een beetje opgeladen.
