En zo liepen we gisteravond even in de hevige wind in Kijkduin.
Met tranen in mijn ogen, want helaas waren mijn ogen ontstoken, keek ik meer naar de grond dan wat om me heen gebeurde.
In de duinen zag ik tussen de kort gemaakte duinrozen bloemen staan.
Eerst dacht ik dat het Lelietjes-der-Dalen waren, maar toen ik beter keek zag ik dat de bloeivorm totaal anders was.
Dus een paar foto’s gemaakt en thuis gekomen gegoogeld.
Wat een verrassing: een bloem die ik nooit eerder (bewust) had waargenomen: Salomonszegel (de Duinsalomonszegel).
Een prachtige mythische naam…
Leuk ook om de (medische) achtergronden te lezen, zoals op deze link.