• Mens/Maatschappij,  Stadsnieuws

    Ondertekening samenwerkingsverklaring voor Bevrijdingsfestival

    Foto: Rene Bom


    Gelukkig; elk jaar mogen we vieren dat we op 5 mei bevrijd zijn.
    In Den Haag gebeurt dit (net als op veel plaatsen) met een groot bevrijdingsfeest, hier georganiseerd door de R.G. Ruijsstichting.
    Vorig jaar schreef ik al , dat Den Haag tot toen nog niet landelijk was aangesloten voor het Nationaal Comité 4 en 5 mei.
    De heer Daniël de Zwaan (van het Comité 4 en 5 mei) vertelde toen, dat vanaf 2011 ook hier het festival de landelijke status Bevrijdingsfestival krijgt.

  • Persoonlijk

    Bevrijdingsdag

    Vandaag is het Bevrijdingsdag.

    Een beetje een dubbel gevoel voor mij.

    Aan de ene kant is het natuurlijk feest.

    Aan de andere kant is het toch voor mij een herdenkingsdag.

  • Mens/Maatschappij,  Muziek

    Bevrijdingsfestival op Spui

    Op 5 mei werd het Vrijheidsfestival op het Spuiplein gevierd.
    Vanwege het overlijden van mijn schoonmoeder ben ik maar even geweest (om even mijn gedachten te verzetten en een andere reden; maar daarover meer in een volgend logje) maar de sfeer leek geweldig.

     aansteken bevrijdingsvlam

     

     

    Allereerst werd de vrijheidsvlam door burgemeester Van Aartsen aangestoken, die door de wielerploeg vanuit Rotterdam was gehaald; in alle plaatsen van  Nederland waar dit vuur werd aangestoken werd deze op hetzelfde tijdstip aangestoken. 

    Deze foto is door Richard Mulder gemaakt, die hierbij aanwezig was; kijk hier voor meer foto’s van hem.

     

    druk op het Spuiplein 

     

     

    verkleedde mensen op vrijheidsfestival

     

     

    Daarna brak het feest uit op het Spuiplein en in Theater aan het Spui.

    Op het Spuiplein waren twee podia opgebouwd waar diverse bands optraden.

    Het weer was geweldig, dus best druk.

     

     

    vrijheidsbomen voor elk stadsdeelOp het Spuiplein stonden ook diverse bomen; voor elk Haags stadsdeel een; die zullen worden geplant in deze wijken als teken van vrijheid.

     

    Voor een van deze bomen stond een vrouw die ik eerder was tegen gekomen tijdens de installatie van het “nieuwe kabinet”, die protesteert tegen het gebruik van clusterbommen (het blijft vreselijk welk leed dit veroorzaakt…).

    Weer stond ze daar met haar protest tegen het gebruik van deze bommen.

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

    Hind 

     

    Toen ik er was zag ik even Hind 

     

     mellow yellow

     

    en Mellow Yellow, die overigens hun naam hebben veranderd in Lerebelle.

    Buiten de muziek, konden kinderen zich laten schminken, was er een hoge klimwand en konden kinderen tekenen vlak voor de nieuwe kerk.

     

     

     

    Daarna trad een van mijn favoriete bands Kraak en Smaak op, met zangeres Rose. Ik blijf het geweldige muziek vinden!

     

     Kraak en Smaak

     

    In Theater aan het Spui traden diverse soorten musici op en Haagse Nieuwe.

    Niet echt mijn stijl, maar ook hier was het druk.

     

    Haagse Nieuwe 

     

     foyer van Theater ah Spui

     

    In de kleine zaal van het theater waren discussies aan de gang die te maken hadden met Vrijheid, die ook te maken had met de cartoonrellen.

    Tijdens de discussie was een tekenaar bezig een cartoon te maken; indrukwekkende discussie.

     

     [youtube=//www.youtube.com/watch?v=T4NhMKot1_U]

     

    Benieuwd naar meer foto’s? Hier kan je ze vinden. Als je een foto voor eigen gebruik wilt hebben, geef een mailtje, dan stuur ik hem op in groter formaat en betere kwaliteit.

  • Mens/Maatschappij,  Persoonlijk

    Vrijheid een groot goed

    Vandaag is het bevrijdingsdag; voor mij een heel belangrijke dag.
    In het verhaal, dat ik al een tijd geleden schreef, wat je kan lezen in “lees verder”, probeer ik uit te leggen wat precies.

    Overigens, bevrijdingsdag heeft vandaag voor mij een tweede inhoud gekregen.
    Vanmiddag, in het bijzijn van al haar kinderen die vanaf vanmorgen heel vroeg aanwezig waren, is mijn schoonmoeder overleden.
    Voor haar een bevrijding.

    Nadat zij in een verpleeghuis werd opgenomen, ging het ineens weer een stuk slechter. Zij werd in het Westeinde zekenhuis, in het zicht van “haar” Haagse toren, die zij nooit uit het oog wilde verliezen (vakanties waren aan haar ook nooit besteed) opgenomen.

    We zijn dankbaar dat een verdere lijdensweg haar bespaard is gebleven maar eerlijk gezegd voel ik me behoorlijk leeg en verdrietig.

     

    VRIJHEID; EEN GROOT GOED

     

     

    4 Jaar was ik, toen ik met mijn moeder boodschappen deed.

    Gezellig liepen we samen over de Beeklaan naar de kruidenier.

    Opeens een luide knal en ik zag, hoe mijn moeder in paniek raakte.

    Een vliegtuig vloog net boven de stad door de geluidsbarrière heen; iets wat ruim 40 jaar geleden vrij uniek was.

    Huilend en bibberend liep zij terug naar huis, waar ik haar verhalen aanhoorde over hoe bang zij was geweest als kleuter in de Tweede Wereldoorlog. Dat die luide knal haar deed terugdenken aan de bombardementen.

    Dat haar ouders Canadese onderduikers hadden en zij daardoor dag in dag uit met angst werd geconfronteerd.

    De avondklok, het continue onveilige gevoel en alle beperkingen.

    Maar ook de blijdschap, toen de oorlog voorbij was, er geen bezetting meer was en haar vader weer veilig terugkeerde uit een werkkamp.

     

    Vrijheid is niet vanzelfsprekend; kijk naar landen die nu regelmatig in het nieuws zijn als Tibet, China, Rusland, Afghanistan, Irak, Iran en ga zo maar door, waar vrijheid een illusie is.

    Ik kan zeggen en schrijven wat ik wil, ik kan gaan en staan waar ik wil en wanneer ik wil.

    Natuurlijk zijn ook in Nederland beperkingen, maar ik ben vrij.

    Niemand zal mij verwijten als ik vind dat ik het met een mening van een politicus niet eens ben.

    Niemand zal mij daarvoor in de gevangenis stoppen, martelen of zelfs doden.

    Niemand dwingt mij om wat ik schrijf aan te passen; voor censuur hoef ik niet bang te zijn.

     

    Jaren is voor vrijheid en vrijheid van meningsuiting gestreden, zowel letterlijk in oorlogen als figuurlijk via media en opstanden.

     

    Toch maak ik me de laatste tijd wat zorgen.

    Door alle spanningen rond 9-11 hebben we een deel van onze verworven vrijheid opgegeven.

    Identificatieplicht, controle op surfgedrag, bewaren van E-mailgegevens, het kunnen traceren van ons gaan en staan “dankzij de ingebouwde micro-elektronica” (aldus Chriet Titulaer) zoals de GSM’s die bijna iedereen bezit, de ingebouwde chips in paspoorten e.d..

    Profielen die op grond van ons internetgedrag gevormd kunnen worden of we “staatsgevaarlijk” zouden kunnen zijn (hoe kan je dat in Godsnaam op die manier bepalen?).

     

    We moeten zuinig zijn op onze vrijheid en deze bewaken.

    Ons niet laten beïnvloeden deze op te geven onder het mom van veiligheid of uit angst voor terrorisme.

    Een opgesloten vogel is niet vrij, al is de kooi nog zo mooi.

    Vrijheid is een basisbehoefte en een noodzaak voor geluk.

    Ook in een land waar geen oorlog woedt, is vrijheid iets waarvoor we samen moeten blijven vechten; maar dan vanzelfsprekend figuurlijk.