Mens/Maatschappij,  Persoonlijk

Vrijheid een groot goed

Vandaag is het bevrijdingsdag; voor mij een heel belangrijke dag.
In het verhaal, dat ik al een tijd geleden schreef, wat je kan lezen in “lees verder”, probeer ik uit te leggen wat precies.

Overigens, bevrijdingsdag heeft vandaag voor mij een tweede inhoud gekregen.
Vanmiddag, in het bijzijn van al haar kinderen die vanaf vanmorgen heel vroeg aanwezig waren, is mijn schoonmoeder overleden.
Voor haar een bevrijding.

Nadat zij in een verpleeghuis werd opgenomen, ging het ineens weer een stuk slechter. Zij werd in het Westeinde zekenhuis, in het zicht van “haar” Haagse toren, die zij nooit uit het oog wilde verliezen (vakanties waren aan haar ook nooit besteed) opgenomen.

We zijn dankbaar dat een verdere lijdensweg haar bespaard is gebleven maar eerlijk gezegd voel ik me behoorlijk leeg en verdrietig.

 

VRIJHEID; EEN GROOT GOED

 

 

4 Jaar was ik, toen ik met mijn moeder boodschappen deed.

Gezellig liepen we samen over de Beeklaan naar de kruidenier.

Opeens een luide knal en ik zag, hoe mijn moeder in paniek raakte.

Een vliegtuig vloog net boven de stad door de geluidsbarrière heen; iets wat ruim 40 jaar geleden vrij uniek was.

Huilend en bibberend liep zij terug naar huis, waar ik haar verhalen aanhoorde over hoe bang zij was geweest als kleuter in de Tweede Wereldoorlog. Dat die luide knal haar deed terugdenken aan de bombardementen.

Dat haar ouders Canadese onderduikers hadden en zij daardoor dag in dag uit met angst werd geconfronteerd.

De avondklok, het continue onveilige gevoel en alle beperkingen.

Maar ook de blijdschap, toen de oorlog voorbij was, er geen bezetting meer was en haar vader weer veilig terugkeerde uit een werkkamp.

 

Vrijheid is niet vanzelfsprekend; kijk naar landen die nu regelmatig in het nieuws zijn als Tibet, China, Rusland, Afghanistan, Irak, Iran en ga zo maar door, waar vrijheid een illusie is.

Ik kan zeggen en schrijven wat ik wil, ik kan gaan en staan waar ik wil en wanneer ik wil.

Natuurlijk zijn ook in Nederland beperkingen, maar ik ben vrij.

Niemand zal mij verwijten als ik vind dat ik het met een mening van een politicus niet eens ben.

Niemand zal mij daarvoor in de gevangenis stoppen, martelen of zelfs doden.

Niemand dwingt mij om wat ik schrijf aan te passen; voor censuur hoef ik niet bang te zijn.

 

Jaren is voor vrijheid en vrijheid van meningsuiting gestreden, zowel letterlijk in oorlogen als figuurlijk via media en opstanden.

 

Toch maak ik me de laatste tijd wat zorgen.

Door alle spanningen rond 9-11 hebben we een deel van onze verworven vrijheid opgegeven.

Identificatieplicht, controle op surfgedrag, bewaren van E-mailgegevens, het kunnen traceren van ons gaan en staan “dankzij de ingebouwde micro-elektronica” (aldus Chriet Titulaer) zoals de GSM’s die bijna iedereen bezit, de ingebouwde chips in paspoorten e.d..

Profielen die op grond van ons internetgedrag gevormd kunnen worden of we “staatsgevaarlijk” zouden kunnen zijn (hoe kan je dat in Godsnaam op die manier bepalen?).

 

We moeten zuinig zijn op onze vrijheid en deze bewaken.

Ons niet laten beïnvloeden deze op te geven onder het mom van veiligheid of uit angst voor terrorisme.

Een opgesloten vogel is niet vrij, al is de kooi nog zo mooi.

Vrijheid is een basisbehoefte en een noodzaak voor geluk.

Ook in een land waar geen oorlog woedt, is vrijheid iets waarvoor we samen moeten blijven vechten; maar dan vanzelfsprekend figuurlijk.

Please follow and like us:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.