Nieuwe beelden uit de Uithof
Gisteren was het weer schitterend weer. Veel wind, dat wel. Maar een stralende zon en een prachtig blauwe lucht. Zin om binnen te zitten had ik niet en om ver iets te ondernemen ook niet.
Ik verwachtte bezoek, dus dat kon ook niet.
Dus, richting de Uithof! Nieuwe beelden maken.
(Even twijfelde ik voor de Heimanshof, maar de kievitsbloemen waren toch al uitgebloeid evenals de paarse schubwortel).
Wat genoot ik weer.
Tientallen vlinders fladderden rap langs me en een zandoogje bleef even op een plekje (in het zand) zitten, tot hij verder kon in de wind.
Niet alleen vlinders waren actief. Ook de juffers en libellen.
Met honderden tegelijk vlogen ze rond op jacht naar voedsel.
Deze viervleklibel besloot even op een grote rietstengel bij te komen. Lang genoeg om hem op de plaat te zetten.
De juffers waren makkelijker te vangen. Druk bezig hun voortbestaan veilig te stellen.
Op de achtergrond hoorde ik veel kikkers kwaken.
Helaas zagen zij mij steeds eerder dan ik hun: die kon ik niet schieten, dus geen nieuwe beelden van kikkers uit de Uithof….
Langs de Wen begonnen de bladeren van de prachtige waterlelies alweer de “bakken” langs de vaart te vullen.
Er bloeide zelfs al een waterlelie!
Prachtig zijn deze bloemen: helaas is mijn vijver veel te klein voor deze sieraden in het water.
Ik besloot niet verder te wandelen in dat deel van de Uithof. Ik had namelijk bij Manege Berestein de ooievaars weer op het nest gezien en was benieuwd of ze nog aan het broeden waren.
Dat was het geval.
Eén ooievaar stond op de uitkijk. Of de tweede op zoek was naar voedsel of dat hij ook op het nest zat kon ik niet zien: veel te hoog.
Of er eieren zijn weet ik ook niet. De tijd zal het leren.
Vlak bij deze manege ligt ook het moeras, dat zo veranderd is (helaas).
Natuurlijk wilde ik zien, of de brede orchis weer in bloei stond.
Ook dat was het geval!
Het is werkelijk een prachtig gezicht deze te zien staan langs het water. Het paars is zo contrasterend met de andere kleuren van de omgeving….
Wat ik ook vond was de Grote Ratelaar.
Al vaker heb ik deze waargenomen, maar eigenlijk ging ik eraan voorbij.
Gisteren viel hij me pas echt op: zeker met het contrast met de wilde orchidee…
