De betoverende magie van zeevonk
Wat een warme dagen hebben we achter de rug!
Zodra het een poosje rustig weer is én er hogere temperaturen zijn, is er in het voorjaar en in de zomer kans op zeevonk.
Ik vind dat zo’n sprookjesachtig gebeuren….
Op social media en op nieuwssites zag ik, dat op Terschelling zeevonk was waargenomen.
De weersverwachtingen zagen er goed uit, dus ik hoopte het ook hier in Kijkduin te kunnen zien na een paar dagen. Ik wist van voorgaande jaren, dat het even zou duren.
Spectaculaire filmpjes werden gedeeld. Schitterend zoals de ééncellige zich manifesteerde.
Na een paar dagen werd zeevonk ook in Katwijk waargenomen. Ik had dus hoop!
Op 8 mei besloot ik de gok te wagen.
De dag was heel warm geweest en ook de avond was zwoel.
Na zonsondergang vertrok ik: pas na de schemer is zeevonk goed te zien (als hij er is!).
Op Kijkduin aangekomen zag ik, dat het nog steeds licht was.
Langzaam verdwenen de rode banen in de lucht, maar de rode banen in de spiegelgladde zee bleven waarneembaar.
Zou dat zeevonk zijn? Ik hoopte het maar….
Toen, iets na elf uur, werd de zee iets ruiger. Golven (al stelden die weinig voor) begonnen te breken. Een schitterend gezicht, ook omdat de zee eerst spiegelglad leek.
Even meende ik even blauw tussen te zien: gezichtsbedrog?
Maar nee! Dat bleek het niet te zijn!
Opeens was het er. Een grote golf links én rechts van waar ik stond, raakte elkaar en daar was het! Over de volledige breedte van de golf. Ik schrok even, want eigenlijk had ik het niet meer verwacht.
Bij elke golf die kwam hoopte ik het weer te zien, maar helaas, niet altijd was dit fenomeen zichtbaar. Slechts heel af en toe zag ik het prachtige lichtende blauwe effect, maar hoe spectaculair.
De tijd ging veel te snel, maar ik moest echt rond 23.45 naar huis.
Bij het uploaden van mijn foto’s en filmpjes zag ik, dat ik helemaal niet had gefilmd wat ik wel meende 🙁
Ook zag ik, dat ik de instellingen van mijn compact camera helemaal verkeerd had ingesteld.
Jammer! Maar ik heb het met mijn ogen gezien. En hoe!
