Mijn jaaroverzicht 2015, deel 1
Dit jaar had ik in eerste instantie besloten geen jaaroverzicht 2015 te maken.
2015 stond in het teken van afscheid, strijd en ook verdriet.
Maar het is zo’n gewoonte geworden, dat ik toch besloot eraan te beginnen. Er zijn tenslotte zo veel persoonlijke hoogtepunten geweest naast de diepe dalen, dat het goed is de leuke dingen terug te zien. Dit jaaroverzicht gaat dit maal dan ook voornamelijk over mijn persoonlijke hoogtepunten.
Zoals ik de laatste jaren gewend ben, weer in delen…..
De natuur bleek altijd weer een bron van inspiratie en ontspanning.
Zodra ik even down ben, dan geeft de natuur me geweldige verrassingen die me echt “oppimpen”.
Het meest bijzondere was natuurlijk de Kingfisher, of de IJsvogel: in de verte gezien en vaak gehoord, maar eindelijk ook op de plaat!
Lang woonden mijn dochter en kleindochter bij ons in huis. Heerlijk zo dicht bij hun te mogen zijn en een baby op te zien groeien tot een klein mensje met een eigen wil en karakter.
Het tweede kwartaal kreeg zij eindelijk haar eigen stekkie. Voor ons en de kinderen die nog thuis wonen soms even slikken maar aan de andere kant: de tweeling had nog nooit een “echte” eigen kamer gehad. Wat zijn ze blij dat ze nu ook eigen vrienden kunnen uitnodigen en zich kunnen terugtrekken als dat nodig is!
Maar aan de andere kant is het voor ons afscheid nemen: het is raar hoe zo’n kind “eigen” is geworden en nu geen deel meer uitmaakt van het directe gezin.
Veel pijn overheerste mijn leven. Hoogstwaarschijnlijk ook door alle spanningen die wij meemaakten en nog meemaken. De blessure in mijn schouder is nog steeds niet genezen, maar ik merk dat als ik me rustig hou, ik eindelijk weer mijn “zware” camera af en toe kan oppakken: zalig!
In januari de boekpresentatie van Poëzie op Pootjes, waar ook ik mijn gedicht mocht voordragen. De foto is van Richard Mulder.
Geweldig vond ik, dat ik de starthandeling van de Sportcampus mocht verslaan.
Het Zuiderpark is een deel van mijn leven: als klein kind kwam ik er al heel vaak om te zwemmen in het openluchtzwembad of in de winter op de ondergespoten velden te schaatsen.
Natuurlijk had ook ADO Den Haag daar zijn “thuishonk”. Om dan dus de officiële start van het nieuwe gebouw te mogen meemaken was heel bijzonder voor mij.
Nog is mijn kopfoto die van een bosuil.
De reden is dat ik het zo bijzonder vond deze te spotten!
In Park Overvoorde zie je deze in het donker uitvliegen.
Een eprsoonlijk hoogtepunt, want nooit eerder had ik een uil in het “wild” gezien….
Florence “Het Gulden Huis” heeft heel vaak activiteiten voor de hele wijk.
Dit jaar, in april, hadden zij Florence Swingt, waar ik Joke Bruijs kon fotograferen.
De tweede dag de geweldige trompetspeler Michael Varekamp met het Rob Agerbeek Trio.
Hier stop ik even voor het eerste deel.
Er zijn nog heel veel hoogtepunten en voor mij immens indrukwekkende zaken gebeurd, maar de blog is inmiddels lang genoeg geworden.
