Magische kleuren door de herfst
Ik heb het vaker geschreven: ik hou niet van de herfst en de winter.
De kou, de bladeren die van de bomen vallen. Ik functioneer niet optimaal.
Geef mij de lente maar. Het nieuwe leven, het prachtige frisse groen en de warmte.
Maar, die magische kleuren van de herfst! Het lijkt wel, of ik er elk jaar meer van kan genieten.
Zoals op bovenstaande foto: wauw!
De eerlijkheid gebied me te zeggen, dat ik niet via de Hoefkade was gefietst, als ik niet had geweten dat de bomen daar zo mooi kleurden.
Sebastiaan Nederhoed, een geweldige (lieve) fotograaf, was hier eerder langs gefietst.
Mijn geweldige schoonouders woonden in De Bockstraat, de straat links bij de kerk.
Het was, alsof de slingers hier voor hún hingen.
Om in het rood te blijven:
Ik was op muggenjacht in onze slaapkamer.
Plots zag ik op het raam een grote wants. Veel groter dan ik ze eerder had gezien.
Ik besloot hem voorzichtig met mijn handen te vangen om daarop naar buiten te brengen.
Buiten maakte ik een foto: zijn het geen magische kleuren?
Na een foto gemaakt te hebben, ging ik zoeken wat voor wants het was: een bladpootrandwants.
Ik citeer van Wikipedia:
De bladpootrandwants is een exoot in Europa die oorspronkelijk uit Amerika komt. De laatste jaren worden ze steeds meer waargenomen in België en Nederland. In België wordt de soort sinds 2006 waargenomen en in Nederland sinds 2007.
