Koning Winter tovert de wereld wit
Wat een dikke deken sneeuw was gisteren gevallen! Eindelijk was Koning Winter in het land.
Kijkend naar buiten werd ik heel onrustig.
Eigenlijk durfde ik amper te lopen, maar had ik mijn spikes niet opgeruimd?
En ja, ze lagen waar ik me herinnerde. Gelukkig!
Ik besloot naar De Uithof te gaan, toch wel een prachtig gebied.
Al vaak was ik daar met sneeuw en altijd wist het gebied me te betoveren.
Eigenlijk had ik ook echt een portie zon nodig.
Wat heb ik weer genoten!
Niet alleen ik genoot van de sneeuw. Ook deze jongen in zijn wagen.
Hij scheurde door de bocht op het fietspad.
Nu ja, er waren toch geen fietsers: ook mijn zoon had me al gewaarschuwd dat er amper een doorkomen aan was aldaar.
Nadat ik langs de Wen had gewandeld, ging ik via het bruggetje naar het veld met de ooievaarspaal.
Een prachtig gezicht.
De lucht: wat was die vaak intens blauw!
Wandelend naar huis besloot ik niet meer eruit te gaan: de stoepen waren amper beloopbaar hier.
Maar deze wandeling kan niemand me meer afnemen!
