Een geweldige vakantie in Lamontjoie

Wie regelmatig een kijkje nam op mijn blog heeft vast opgemerkt dat er geen blogs meer werden geplaatst.
Dit had een reden: we waren op vakantie!
We hebben een geweldige tijd gehad.
Zoals we vroeger (ook met kinderen) gewend waren naar Frankrijk: het land waar ik me thuis voel (na Den Haag natuurlijk….).

Het was een machtige vakantie!
Vanaf het moment dat we de auto instapten begon deze al.
We besloten de Péage te mijden en zo veel mogelijk via binnenwegen te rijden.

Over de heenweg hebben we er dan ook 5 dagen gedaan. Maar het waren machtige en spannende dagen, die leidden via de Ardennen naar het vulkanengebied waar we uiteindelijk uitkwamen in de Gorges du Tarn.

De weg erheen was pittig: haarspeldbochten en hellingen/afdalingen van zo’n 11 procent. Onze auto was niet erg blij: we hebben de remmen voor de zekerheid laten checken bij een garage want we vertrouwden het niet helemaal. Was niet nodig: alles zag er perfect uit gelukkig en met een gerust hart konden we de reis weer voortzetten.

Na 5 reisdagen belandden we op de plek waar we al vanaf 1987 komen: Lamontjoie.
Mijn (biologische) vader woonde er jarenlang en hij is daar begraven.
De camping was nadat hij een aantal jaar was gesloten weer geopend: nieuwe eigenaars hebben er een prachtig vertoeven van gemaakt in dezelfde sfeer als we kenden. Maar met een verschil: het is nu een “groene” camping. Maaltijden zijn biologisch en afval spitsen vanzelfsprekend.
Het is er fris en schoon.

Gelukkig is er een zwembad: in temperaturen rond en zelfs boven de 40 graden die we voornamelijk hadden was dat echt lekker. Maar, het zwembad was niet van gewoon chloorwater: via een speciaal filtersysteem kwam het gewoon uit het meer van Lamontjoie.

Het is heerlijk om daar ook vrienden en familie te zien. Ook op de feesten die dit oorspronkelijk Middeleeuws dorp heeft. Jong en oud vermaken zich met muziek en eten, zoals met het gezamenlijk nuttigen van de wekelijkse specialiteiten uit de streek.

ruine — ruïne en het uitzicht op de bergen

Zelf vind ik de Lot-et-Garonne de mooiste streek van Frankrijk. Waar wij komen ligt vlak tegen de Gers, dus de heuvels zijn soms wat hoger.
De zonnebloemen begonnen nu te bloeien: schitterend in contrast met de velden van het graan dat al geoogst was. Helaas, daar heb ik geen foto van gemaakt kwam ik thuis achter!

Wel van diverse dieren die ik kon vastleggen.
Zoals vlinders, bijen en kevers.

En vaak eng uitziende wespen.

Maar ook natuurlijk de vele hagedissen.

We bezochten op hete dagen soms ook ruïnes: een die we al eerder hadden bezocht: een oud kerkje dat nu helemaal is ingestort. Machtig te zien! Maar je kan er niet meer in helaas.

Een huis langs de weg was ook helemaal verlaten. Dit is gewoon in Frankrijk. Het lijkt binnen of de tijd stil heeft gestaan. Leuk een blik in het verleden te kunnen werpen…..

De voor mij meest bijzondere en speciale foto staat bovenaan: vuurvliegjes die paren.
Het vrouwtje (de glimworm) zag ik gloeien. Een vrouwtje heeft geen vleugels en lokt het mannetje door fluorescentie. Het mannetje (de vuurvlieg) zie je in het donker wel: ook hij gloeit.
Het zijn geen wormen of vliegjes maar kevers! Dat zie je op de foto goed aan het mannetje dat bovenop het vrouwtje zit.
Het was puur toeval dat ik deze foto nam: ik stelde in het donker scherp op de lichtbron van het vrouwtje……

De terugreis was korter dan de heenreis: we deden er “maar” drie dagen over. Maar ook nu was het een geweldige rit, waarop we gelukkig op de laatste dag, of liever gezegd nacht, kozen voor een hotelkamer.
Die dag hadden we temperaturen van 44 graden, we vertrokken in de regen met maar 17 graden.