In mijn kast staan 3 grote dozen vol met mapjes foto’s.
Zalig om te zien hoe je kinderen zich ontwikkelen. Natuurlijk heb ik al ladingen fotoboeken van de eerste jaren van mijn schatten, maar met 4 koters ontbreekt de tijd vaak de rest aan te pakken en in fotoboeken plakken.
Ik ben van plan ze ooit, als ik tijd heb, ze te sorteren en dat alsnog te doen.
Omdat ik een chaoot, maar toch ook ordelijk ben, had ik ze op volgorde gelegd; makkelijk met inplakken later nietwaar.
Maar ja, niet iedereen in huis is hier ordelijk. Het resultaat is een chaos van foto’s; niet meer op datum en jaartal.
Wat dat betreft is het digitale tijdperk een uitkomst!
Nooit meer zoeken naar die ene foto; want nu kan niemand ze meer door elkaar husselen; netjes op maand en jaartal staan al mijn kiekjes en foto’s gesorteerd op de harde schijf en DVD’s.

Maar waarom schrijf ik dit.
Een paar dagen geleden was er een gedeeltelijke zonsverduistering.
Ik schreef al dat ik moest terugdenken aan de dag (11 augustus 1999) dat we die -als gezin- meemaakten.