Eddy Boas bij indrukwekkende film Reflections of Courage
Reflections of Courage
Een (Haags) gezin van 4: vader, moeder en twee kinderen. Eddy Boas was de jongste en geboren in 1940.
Een Joods gezin. Al maakte dat in de jaren 30 helemaal niets uit.
Wat je ook geloofde men hielp elkaar op straat. Lette op elkaars kinderen en sprak met elkaar.
Er was verbondenheid. Tot de jaren 30 vorige eeuw.
Joden kregen toen steeds meer een uitzonderingspositie. En werden steeds meer beperkt in hun doen en laten.
Maar ook werd er steeds negatiever naar hun gekeken.
Hoe is het mogelijk, dat één man in staat is in zoveel landen zonder dat er internet is en hele groep mensen te discrimineren?
Hoe kan het, dat zoveel anderen luisteren naar Hitler en een hele bevolkingsgroep uitsluit?
Ik blijf het me afvragen.
En hoeveel films, de een nog verdrietiger dan de ander, ik ook zie: een antwoord wat ik kan accepteren komt er niet.
Toch, Eddy Boas voelt zich, ondanks wat allemaal is gebeurd geen slachtoffer, maar een overwinnaar.
Knap!
Want hoewel het hele gezin van 4 de oorlog, ondanks het feit dat ze in een concentratiekamp hadden gezeten, overleefen, waren zijn de enige van de familie van weerszijden.
Geen ooms, tantes, opa’s, oma’s, neven en nichten meer. Niemand had verder de verschrikkingen overleefd.
Relatief kort na de oorlog overleed de vader van Eddy Boas.
Hoogstwaarschijnlijk de stress en alle ontberingen.
Het plan was dat ze, samen met het meisje dat na de oorlog was geboren, zouden emigreren naar Australie. Want zij waren bang dat de oorlog zo weer kon beginnen.
Het overlijden leek eerst de plannen te veranderen.
Maar hoe Nederland én de overheden omgingen met de Joden, maakte toch dat ze de reis begonnen.
Want alles wat ze hadden zoals een huis, was hun ontnomen. Alle verzekeringen, geld, spaarrekeningen: alles was weg en definitief.
Ze besloten dan in een land waar ze hopelijk geen stempel hadden opnieuw te kunnen beginnen.
Door hard te werken bouwden ze een nieuw leven op.
Eddy Boas stopte jong met school om zijn moeder te helpen.
Hij is nu 86 maar nog steeds ongelooflijk kwiek.
Kijk hier naar meer achtergronden van de film, waarvan ik hoop, dat die ook in Nederland te zien zal zijn.
Want als ik zo kijk naar alle gebeurtenissen kan het gezin van Eddy Boas zo gelijk hebben, dat de gebeurtenissen zich kunnen herhalen.
