-
Eddy Boas bij indrukwekkende film Reflections of Courage
Eddy Boas beantwoordt vragen uit het publiek Reflections of Courage
Een (Haags) gezin van 4: vader, moeder en twee kinderen. Eddy Boas was de jongste en geboren in 1940.
Een Joods gezin. Al maakte dat in de jaren 30 helemaal niets uit.
Wat je ook geloofde men hielp elkaar op straat. Lette op elkaars kinderen en sprak met elkaar.
Er was verbondenheid. Tot de jaren 30 vorige eeuw.
Joden kregen toen steeds meer een uitzonderingspositie. En werden steeds meer beperkt in hun doen en laten. -
Kastanje Anne Frankschool bloeit uitbundig
De kastanje bij de Anne Frankschool In Den Haag woonden tot de Tweede Wereldoorlog zo’n 17.000 Joden.
Het is bijna onvoorstelbaar dat meer dan 12.000 hiervan in een paar jaar zijn vermoord, dat is meer dan drie keer zoveel als alle gesneuvelde Haagse militairen, vermoorde verzetslieden, slachtoffers van bombardementen en slachtoffers van de Hongerwinter bij elkaar (!).
En dat alleen, omdat één persoon minderwaardig dacht over één bevolkingsgroep. Hun daarom wilde uitroeien. Overal. -
Dodenherdenking op diverse plaatsen
De dodenherdenking bij de 2e Kamer. N.B. Caroline van der Plas was ook aanwezig na haar tweet (opmerking) over de komst van Zelensky Dodenherdenking probeer ik altijd op de een of andere manier te “verslaan”.
4 en 5 mei zijn voor mij heel belangrijk. Als kind van een generatie mensen die de oorlog hebben meegemaakt, zijn de herinneringen -al zijn die uit verhalen- heel levend. Alleen al de zin “Eet je bord leeg! In de oorlog hadden we honger want er was niets te eten” bijvoorbeeld, kan ik dromen. Maar ook de paniek en angst ken ik nog van mijn moeder. En opa die tewerk was gesteld in Duitsland en gelukkig pas na de oorlog weer terugkeerde.
Respect voor mijn oma die het al die tijd wél met 5 kinderen redde (en Canadese militairen). -
Handtekeningenactie voor Gilad Shalit
Op het Buitenhof stond tijdens het defilé op het Binnenhof een klein groepje mensen handtekeningen in te zamelen om aan de minister van Buitenlandse zaken te geven voor steun voor de vrijlating van Gilad Shalit, zodat hij weer herenigd kan worden met zijn ouders, broer en zus en zijn studie weer op kan pakken.Volgens deze mensen werd de Israëlische (Joodse) student -toen 19 jaar- en reservekorporaal Gilad Shalit op 25 juni 2006 in de Gazastrook gevangen genomen door waarschijnlijk de Hamas beweging.
Palestijnse strijders gooiden een granaat naar een tank van het Israëlische leger, twee soldaten werden gedood en Guilad Shalit, die op post was in de geschutskoepel van de tank, raakte gewond en werd gevangen genomen.
-
Een verhaal over oorlog en bevrijding van Friesland
5 mei herdenken we de bevrijding van Nederland.
Maar niet heel Nederland werd tegelijkertijd bevrijd; eigenlijk een vreemd idee.
Mijn ouders komen uit Friesland; zij waren al eerder bevrijd.
Mijn moeder herinnert zich, ondanks ze nog erg jong was, de oorlog levendig.
Geen wonder; ook zij werd geconfronteerd met vliegtuigen, bommenwerpers en een vader die al op de eerste dag van de oorlog in een concentratiekamp terecht kwam. De kapitein voor wie hij werkte was “fout”; hij liet alle werknemers naar Duitsland deporteren.
Gelukkig hoefde hij daar nog geen jaar te blijven wegens plaatsgebrek. Het concentratiekamp had ruimte nodig voor de “echte gevangenen”.
Ook hebben mijn oma en opa kinderen (en onderduikers) uit de grote steden opgevangen; in het Noorden was er meer te eten dan hier.
allerlei nieuwtjes over Den Haag
