Na het lopen langs alle kunstwerken, hees koningin Beatrix een vlag, waardoor de tentoonstelling officieel was geopend. Daarna liep zij met groot gevolg naar het Eschermuseum, waar een receptie werd gehouden.  

Zelf ben ik toen langs het toen kalme Lange Voorhout gelopen, om de kunstwerken te bewonderen.

Sommigen vond ik indrukwekkend. De bedoeling was  het avontuur en verlangen naar het onbekende uit te beelden. Soms was dat mijns inziens geslaagd; soms totaal niet. Sommige beelden prikkelden, andere vond ik (letterlijk) de plank mis slaan.

De tentoonstelling van Botero vorig jaar vond ik persoonlijk veel mooier. 

De bekende omgekeerde koe in een boom vind ik prachtig, evenals dit vreemde figuur die zijn armen om een boom houdt; uniek!

Ook deze fles; waarvan dit Engelstalig jongetje de kurk vanaf probeerde te trekken laat al duidelijk zien, dat het “prikkelt”.

Maar wat deze als het ware kapotgeslagen billboard ertussen doet, is me een raadsel.

Dit beeld van een aap is welliswaar prachtig gemaakt, maar het beantwoordt het thema niet lijkt mij.

Al met al, mooie beelden ertussen, als je in het centrum bent wel een bezoekje waard, maar om erheen te reizen niet echt.

Of je moet zin hebben in een gezellig praatje (zonder biertje). 

Klik op de link voor meer informatie over Het Instituut voor de Loslopende Mens.