Soms zijn er van die dagen, dat je gewoon niet lekker in je vel zit.
Vanmiddag zat ik te twijfelen; een middagtukkie of me er even overheen zetten en lekker wandelen in De Uithof.
Het miezerde een klein beetje, het waaide hard, maar koud was het beslist niet.
Dus maar mijn fiets gepakt en richting het schitterende gebied gereden.
Welk jaargetijde ook; het blijft er schitterend.

De Uithof was vroeger polderlandschap, dus kleigrond; enorm drassig na alle regen en sneeuw die zorgt dat het vocht pas na lange tijd is verdwenen (mijn schoenen hebben na de wandeling een stevige poetsbeurt nodig).

Het wordt bijgehouden, maar “met beleid”.
Dus er wordt wel gemaaid, het riet weggehaald, bomen die te dicht op elkaar staan gekapt, maar bomen en struiken die afvallen, blijven voor een groot deel liggen; wat natuurlijk een prachtig gezicht is en tegelijkertijd een voedingsbodem voor insecten, mossen, paddenstoelen en ga zo maar door.
Dit pad, is dat niet schitterend? Wel erg oppassen! Door al het vocht en het mos wat er ligt enorm glad.
Het was een vreemde gewaarwording, dat ik op die plaats nog geen bloem of bol tegenkwam, maar wel veel paddenstoelen, zoals één van de vele judasoren zoals op de bovenste foto.