Eerste tropische dag ook in Den Haag een feit
Een paar beelden uit de natuur tijdens de eerste tropische dag
Wat was het heerlijk weer gisteren.
Puur genieten. Warm, ja dat wel. Maar hier blies een behoorlijke wind, zoals je die ook vaak in meer zuidelijke landen hebt. En echt benauwd was het nu ook weer niet. Alleen de zon, wat was die fel! Vaak was ik dan ook binnen. Zodra ik even buiten was, merkte ik dat mijn huid ging protesteren.
Op een gegeven moment wilde ik echter naar buiten. Ik koos ervoor naar de Uithof te gaan, want daar is in elk geval schaduw.
De eerste tropische dag van dit jaar was een feit. Temperaturen van 30 graden of meer. En ja, ook in de Hofstad.
Als eerste ging ik kijken bij het ooievaarskoppel dat bij Manege Berestein in een hoge boom hun nest had gemaakt. Vaak was ik er langs gereden, maar nooit afgestapt. Althans, wel een keer afgestapt, maar toen zag ik niets.
Gisteren wel.
Een van de twee vogels zat of stond op het nest. Hij had het zienderogen warm. Zijn bek was regelmatig geopend om zo toch nog wat koelte te vergaren.
Opeens kwam de tweede aangevlogen.
Samen stonden ze even op het nest, terwijl degene die net was gearriveerd zijn snavel naar beneden deed. Was hij bezig met voeden? Of wat recht zetten. Ik weet het niet. Dus ik weet ook niet of er al kuikens zijn.
Plots vloog degene die ik lang had geobserveerd weg. Gelukkig was mijn camera nog stand by en kon ik (zij het dat de vleugels wat “afgeknipt” zijn, nog een foto maken.
Hierop wandelde ik verder door het prachtige gebied.
Allereerst ging ik naar het moerasgebied dat vorig jaar zo’n grote onderhoudsbeurt had gehad. En waar ik eerst zo boos om was, omdat ik er zo veel had ontdekt.
Nog steeds is het geen moeras maar een soort meertje, ondanks de afgelopen droge periode.
Het zal nog wel een aantal jaar in beslag nemen voordat de omstandigheden zo zijn als voorheen. En dan hopen, dat het riet niet weer gaat overheersen.
Waar ik ook bang voor was, was dat alle vegetatie zou zijn verdwenen.
Maar wat begint het weer mooi te worden daar.
Tot mijn grote vreugde bleek dat er nog één brede orchis stond!
De brede orchis is een vrij zeldzame soort die op de rode lijst staat. Sinds de jaren 50 is deze inheemse orchidee sterk achteruit gegaan.
Wel al een beetje uitgebloeid, maar trots en fier staat hij tussen de diverse grassen.
Op deze tropische dag zag ik ook veel libellen. Verschillende soorten, maar zo actief.
Eén, een bloedrode heidelibel, wilde wel kortstondig voor me poseren. Dichterbij mocht ik niet komen, toen ging hij er vandoor.
Een beeld dat je steeds minder vaak ziet. Een wilde eend met kuikens. De Wilde Eend neemt de laatste decennia af in Nederland. Sinds de jaren ’90 is bijna 30% van de broedpopulatie verdwenen. Wat daar precies de oorzaak van is, is onbekend. Hoogstwaarschijnlijk niet door de jacht en ook niet, omdat er minder eieren worden gelegd. Velen menen dat de kuiken-overleving zo laag is, dat er niet voldoende eendenkuikens groot worden om de natuurlijke sterfte te compenseren.
Gelukkig zie ik ze in de Uithof wel. Hier zwemmend in het water dat vol lag met pluisjes.
Overal om je heen zijn pluisjes. Regelmatig moest ik niesen. Terwijl ik volgens mij toch niet allergisch ben.
Prachtig waren de spinnenwebben die overal vol zaten met het “witte dons”.
Al eerder schreef ik over de spinselmot (of stippelmot) die overal de bomen en struiken kaalvreten.
Ook in de Uithof zien vele bomen er spookachtig uit.
Bij één boom bleef ik wat langer staan, want ik was wel benieuwd hoe de cocon van deze motten eruit zag.
Op bovenstaande foto zie je de rupsen die zich een weg banen richting de grond en in het spinsel meerdere witte ovalen cocons. Opvallend vond ik de vele schorpioenvliegen die naast de route zaten van de rupsen.
Een overheerlijke wandeling op deze mooie tropische dag….
