Bevrijdingsfestival 2016 op Malieveld

5 mei wordt elk jaar de Bevrijding gevierd.
Elk jaar merk ik, dat het belangrijker wordt. Vrijheid is niet vanzelfsprekend en wat mogen we blij zijn dat wij bevrijd zijn in 1945. Daarom ook de eerste foto van één van de oorlogsveteranen, die Den Haag heeft bevrijd.
De Tweede Wereldoorlog is iets wat langzaam vervaagd. Zelf ben ik er mee opgegroeid en opgevoed en wat herinner ik me de wanhoop in de ogen nog van mijn opa, als hij ermee werd geconfronteerd.

Dankbaar was (en ben) ik, dat ik in vrede kon opgroeien. Al besef ik nu, dat oorlog (mede door de toenmalige media) wel degelijk bestond, maar een ver-van-mijn-bed onderwerp was. Want natuurlijk was en is er geen wereldvrede: helaas! Daarom is herdenken zo belangrijk.
Ik merk, dat we nog steeds voor onze vrijheid moeten opkomen. Ook vrijheid van meningsuiting. Onze privacy die steeds verder te zoeken is.
Maar dit terzijde.
Nu een verhaal over het Bevrijdingsfestival dat zeer geslaagd was.

Om één uur trad Maan op op het hoofdpodium.
Een goed begin van het festival, dat natuurlijk niet alleen bestond uit optredende musici.

Waar ik blij mee was en niet wist, was dat eindelijk een podium was opgesteld voor mensen in een rolstoel! Eindelijk is er voor hun ook de vrijheid mee te genieten van het festival. Want jezelf door de immense drukte heenworstelen, wat het dit jaar echt was, is geen sinecure.

Ook was er een hoek, met diverse kinderactiviteiten, tentjes waar je allerhande artikelen kon kopen en een hoek, waar diverse instanties “hun vrijheid” verkondigden, zoals Unicef, Rode Kruis, en zeker niet te vergeten het “Welkom Hier” Manifestatie.

Een belangrijk moment: het ontsteken van de Vrijheidsvlam, dit jaar door wethouder Rabin Baldewsingh.

De opening op het podium zelf heb ik gemist, want ik mocht aanwezig zijn bij de helikopterlanding met de Ambassadeurs van de Vrede,

Sunnery James & Ryan Marciano.

Wel puur lachen op het podium toen zij optraden.
Je ziet het goed: van achter een scherm. Niet veel te fotograferen dus. Het publiek kon van de muziek genieten en als ze even omhoog sprongen op hun geweldige muziek.
Later waren ze wel zichtbaar, toen ze naar voren werden gehaald om hun boodschap van de vrede door te geven.

Naast het Hoofdpodium stond het Sena podium. Een podium voor talenten. Eén heel opvallende vrouw was voor mij Sarah-Jane.

Een bijzonder moment is toch altijd het 5 voor 5 moment.
Wanneer alle officiële Bevrijdingsfestivals in Nederland met elkaar verbonden zijn en iedereen even stil staat bij de vrijheid waar wij in mogen leven.
Het was ook een prachtig gezicht hoe de ballen door het publiek werden gegooid in de felle zon op het stampvolle veld.

De V van vrijheid toonde ook Ed Struijlaart met zijn vingers: het publiek deed mee.

Met Kenny B sloot ik mijn Bevrijdingsfestival af. (Wat was ook hij geweldig!).
Het was een lange dag voor mij met heel veel indrukken.
De vrijheid heb ik gevierd en gevoeld.
Een fantastische sfeer op een zonovergoten dag: alle ingrediënten waren aanwezig.
Ik hoop, dat veel mensen beseffen hoe veel geluk wij hebben.
Voor meer foto’s en sfeerbeelden van het Bevrijdingsfestival, klik hier.
Eén reactie
Alfred
Mooie reportage, jammer dat ik je gemist heb Gera 🙁
Zo te zien hebben we vlak bij elkaar gestaan, bij Sarah-Jane.