Bosuilen in Park Overvoorde

Je leest het goed: bosuilen.
Al eerder schreef ik over één bosuil die ik zag in Park Overvoorde.
Het is lastig hem te zien, want hij zit zo beschut in een holte in een boom, dat je hem, ook door de schutkleuren, helemaal over het hoofd ziet.
Je moet echt weten dat hij er zit, toen ik de eerste keer dat ik hem fotografeerde erop attent werd gemaakt, dat de knoest van de boom toch echt een uil was en niet de boom zelf!
Deze week ging ik weer een kijkje nemen, of de uil nog op hetzelfde stekkie zat.

Rond 20.00 uur kwam ik aan.
Het was nog heerlijk licht, dus kalm liep ik richting de bekende boom, niet verwachtend dat hij er al zat.
Niets was minder waar. Kennelijk was hij al vroeg wakker.
Nu ja, wakker, nog veel met de ogen dicht en alleen als er vreemde geluiden waren keek hij even op.

Rond 9 uur werd hij actiever.
Hij krabde even over zijn kop: wat een klauw werd zichtbaar!

En toen werd iets heel bijzonders zichtbaar.
Hij rekte zich uit, even de spieren strekken?

En achter hem (ik neem aan dat het een mannetje is) verscheen een tweede uil!
En in de kleuren, zoals je zou verwachten van een bosuil. Bruin!
Wat een machtig gezicht.
De tweede uil was maar een fractie van een seconde zichtbaar, want het leek, of de grijzere een duwtje gaf om de ander “naar binnen te loodsen”.
Gespannen wachtte ik op het moment, dat hij uit zou vliegen.
De lucht werd van oranje, naar paars, naar donker en het werd koud!
Ik was zo dom de camera voor mijn gezicht te houden om het moment vast te leggen dat hij uitvloog.
Helaas: de damp zorgde ervoor, dat mijn oculair besloeg.
Met een kreet vloog hij rond half 10 weg, niet gekiekt, maar goed gezien.
De andere bosuil vloog overigens niet uit: wie weet dat ze er nestelen? Ik ga zeker nog een keer een kijkje bij de bosuilen nemen.

Please follow and like us: