Kruisbessenjam staat weer af te koelen
Wie mijn blog vaker volgt, weet dat ik een behoorlijk grote tuin heb. Keer op keer probeer ik groente te verbouwen, maar steeds mislukt dat. Ik heb simpelweg teveel slakken in de tuin. Natuurlijk heb ik alles geprobeerd, maar niets werkt.
Ik heb het dus opgegeven, na dit jaar nog één keer een grotere plant courgette in de grond gestopt te hebben. Ook dat was gedoemd te mislukken. Maar, fruit gaat wel: vandaag staan er dus weer twee potten kruisbessenjam op het aanrecht af te koelen.
Het is een behoorlijk karwei om kruisbessenjam te maken.
Allereerst het plukken: ik doe dat altijd zonder handschoenen, om ze goed te kunnen pakken.
Maar de enorme stekels prikken zo erg, dat je dat echt heel voorzichtig moet doen.
Dit jaar waren er behoorlijk veel kruisbessen aan de struik, maar wel helaas voornamelijk kleine.
Met kruisbessenjam moet je niet te lang wachten: de bessen kunnen beter niet al te rijp zijn, anders wordt de jam mierzoet, zoals je ook hier kan lezen.
Je ziet dat de bessen klein waren op de foto links. Vergelijk ze maar eens met de pollepel!
Niet erg, want ze smaken toch wel lekker.
Maar alle kruisbessen moeten schoongemaakt worden én alle steeltjes en kroontjes dienen verwijderd worden. Een jam met allemaal steeltjes is niet lekker 😉
Als dat dan allemaal is gebeurd, komt het ontspannende werk.
Eerst laat je de kruisbessen koken, tot het velletje open barst. Daarna gaat de geleisuiker erin.
Nog even een paar minuutjes doorkoken, tot je ziet dat het gelei wordt.
Overgieten in gesteriliseerde jampotten en je hebt een voorraadje heerlijke kruisbessenjam.
Natuurlijk laat ik ook nog bessen aan de struik hangen voor bijvoorbeeld de vogels of als gezond snoep als iemand in de tuin is. (Ook voor mezelf).
