• Natuur/milieu

    Uitwaaien in Kijkduin

     

     

    Gisteren schreef ik het al; ik ging naar Kijkduin om weer even “op te laden”.

    Werkelijk, ik heb genoten.

    Via de boulevard liep ik de duinen in en werd direct verrast door een jong konijntje, dat bleef zitten. Ik was even bang dat hij misschien ziek was omdat hij niet wegsprong toen ik er op zo’n 4 meter langsliep, maar gelukkig sprong hij weg toen ik hem iets dichter benaderde. Niet veel verder, maar toch actief genoeg. Misschien wachtte hij op zijn ouders?

     

     

    Please follow and like us:
  • Stadsnieuws

    Auto te water in Gramsbergenlaan

     

    Tja, ik wilde even naar Kijkduin om weer bij te tanken.

    Bus 21 rijdt vlak voor mijn neus weg.

    Bij de halte aan de Meppelweg zie ik dat ook  bus 23 net vertrokken is.

    Opeens zie ik iets voor 20.00 uur een aantal brandweerwagens met loeiende sirenes langracen.

    Ik had tijd zat tot de bus weer arriveerde dus besloot een kijkje te nemen, omdat ze vlakbij leken te stoppen.

    In het water aan de Gramsbergenlaan lag een auto.

    Gelukkig was deze leeg.

    Het bleek een “leuk” geintje te zijn; de auto was er niet in gereden, maar ingeduwd….

    Please follow and like us:
  • Historie,  Stadsnieuws

    Restauratie motorsleepboot Amicitia

     

     

    Al eerder was het me opgevallen; op de dr. Lelykade, de haven van Scheveningen, ligt een heel oud schip.

    Het heet de Amicitia, een motorsleepboot, gebouwd in 1941 en verdwenen in 1943.

    In 2002 werd hij echter weer herontdekt onder de hefbrug in Rotterdam, waar hij in 2004 naar Scheveningen is vervoerd om door de Stichting Trix, waar kansarme jongeren een vak wordt geleerd volledig wordt gerestaureerd.

    Om ook met minder weer te kunnen werken is het schip nu afgedekt; jammer, want daardoor kan je moeilijk het hele schip goed zien.

    Please follow and like us:
  • Politiek

    Woonwagenkamp Escamplaan

     

     

    Al veel vaker heb ik het gehad over de “woonwagenkampen”.

    Zo ook begin dit jaar (klik) waar een groot deel van de bewoners waren vertrokken, omdat het ultimatum met de gemeente afliep.

    Dit hield in dat zij een vergoeding zouden krijgen en een verhuiskostenvergoeding, wanneer zij voor een bepaalde datum waren vertrokken.

    Zoals ik toen al schreef, was niet voor iedereen een standplaats. Om van alle stress af te zijn, hebben sommige bewoners ervoor gekozen toch in een gewoon huis te gaan wonen in de hoop dat er ooit voor hun een standplaats vrij zou komen.

    Maar dit lijkt met het beleid van wethouder Norder, die van deze kampen af wil, eigenlijk in mijn ogen een illusie.

     

    Triest was dat al voordat dit ultimatum was aangebroken zij in de vrieskou zaten; het energiebedrijf had al eerder de “stoppen er uitgetrokken”.

    Let op; dit verhaal wat ik hier nu schrijf is deels een verhaal van de bewoners; éénzijdig dus.

    Maar wat ik heb gelezen in de loop van de jaren en wat ik persoonlijk heb gezien geeft mij voldoende aanleiding dit neer te schrijven.

    Please follow and like us:
  • Natuur/milieu

    Plakker zorgt voor onaangenaam gevoel

     

    Eigenlijk heb ik er een hekel aan; boodschappen doen op zondag.

    Normaal gesproken heb ik toch liever alles op zaterdag in huis, om tenminste één vrije dag (voor zover je van een vrije dag kan spreken met 4 kinderen) te hebben, maar toch moest ik gisteren even een paar dingen halen.

    Op de terugweg stopte ik mijn boodschappentas in de fietstas toen ik een onaangenaam gevoel in mijn vingers kreeg; het leek wel of ik door een brandnetel werd gestoken!

    Please follow and like us: