Politiek

Woonwagenkamp Escamplaan

 

 

Al veel vaker heb ik het gehad over de “woonwagenkampen”.

Zo ook begin dit jaar (klik) waar een groot deel van de bewoners waren vertrokken, omdat het ultimatum met de gemeente afliep.

Dit hield in dat zij een vergoeding zouden krijgen en een verhuiskostenvergoeding, wanneer zij voor een bepaalde datum waren vertrokken.

Zoals ik toen al schreef, was niet voor iedereen een standplaats. Om van alle stress af te zijn, hebben sommige bewoners ervoor gekozen toch in een gewoon huis te gaan wonen in de hoop dat er ooit voor hun een standplaats vrij zou komen.

Maar dit lijkt met het beleid van wethouder Norder, die van deze kampen af wil, eigenlijk in mijn ogen een illusie.

 

Triest was dat al voordat dit ultimatum was aangebroken zij in de vrieskou zaten; het energiebedrijf had al eerder de “stoppen er uitgetrokken”.

Let op; dit verhaal wat ik hier nu schrijf is deels een verhaal van de bewoners; éénzijdig dus.

Maar wat ik heb gelezen in de loop van de jaren en wat ik persoonlijk heb gezien geeft mij voldoende aanleiding dit neer te schrijven.

 

Even iets vooraf. Wil je iets weten over de geschiedenis van het woonwagen beleid klik hier. Ook dit is een gekleurd verhaal, maar geeft goed de geschiedenis en consequenties weer waarom de woonwagenbewoners nu in kampen zitten en niet meer rondtrekken en hoe het beleid er nu aan toe gaat.

 

In 1999 werd de woonwagenwet afgeschaft. Dit had tot gevolg, dat het verschil tussen de kampen en “gewone”  huisbewoners werd rechtgetrokken en de gemeente de verantwoording had over de standplaatsen. Dus ook dat de voorzieningen goed waren! En ook dat er voldoende standplaatsen zouden zijn. Lees hier (klik) voor meer info.

 

 

Een aantal bewoners (7 in totaal) van dit kamp zijn blijven zitten en procederen nog steeds tegen de gemeente Den Haag, omdat zij geen vervangende standplaats hebben gekregen.

Ik vraag me vaak af; waarom mogen zij niet kiezen voor die bepaalde leefvorm?

Hun manier van leven is totaal anders dan die van (de meeste) “gewone” huisbewoners. De sociale controle, de samenhang, de onderlinge contacten zijn zoveel sterker dan wat er gebeurt in de stad, waar iemand tijden ziek of zelfs dood in huis kan liggen zonder dat een ander ernaar omkijkt of weet van heeft. Iedereen let op iedereen.

Ik sprak vandaag met een aantal bewoners.

Vriendelijke, hartelijke mensen, die het water tot aan de lippen voelen stijgen.

Hun leven wordt door alle procedures en onzekerheden bijna tot een hel gemaakt.

Foute informatie in de stukken van de gemeente die naar de rechter gaan (alsof ze energie zouden tappen waar ze voor betalen! Lelijke foto’s van hun prachtige woonwagens enz.). Veel woonwagenbewoners kampen nu met ernstige lichamelijke kwalen door alle stress.

 

Als deze blijvende bewoners het beroep verliezen, verliezen zij alles; alle procedurekosten, maar ook hun woning. Zij blijven als “zwervers” achter.

Lang zijn zij volgens hun door de gemeente “getreiterd”, ik kan het niet anders verwoorden.

Telkens weer wordt hun elektriciteit afgesloten, waar zij toch echt voor betalen. Na telefoontjes wordt het dan wel weer aangesloten maar toch is deze manier van doen zeer frustrerend.

Keer op keer ontvangen zij brieven waarop gereageerd moet worden en dagelijks worden ze bezocht door de politie en gemeente.

 

 

Vandaag was het even paniek op het woonwagenkamp aan de Escamplaan. In een blaadje had een oproep gestaan om hulp voor dit kamp. De gemeente Den Haag was bang dat uit heel Nederland caravans zouden trekken naar deze locatie om de bewoners bij te staan. Het bleek om een misverstand te gaan; de bewoners hadden allang contact gezocht met de andere woonwagenbewoners dit alsjeblieft niet te doen om hun kansen niet te zien slinken.

De gemeente en politie bezocht het terrein vanmorgen en heeft hekken en grote betonnen blokken op het terrein geplaatst, om te zorgen dat er geen caravans bij kunnen komen en patrouilleren regelmatig rond het terrein.

Maar door de hekken en blokken is ook het speelterrein voor de kinderen afgenomen….

De gemeente had ook contact met de bewoners kunnen opnemen wat er van dit verhaal klopte; ook voor andere zaken nemen zij continu contact op!

 

 

Waarom de overige beroepen geen succes waren?

Simpel; het bestemmingsplan voor dit gebied was tot nog toe nog steeds niet aangepast; het was een woonwagenkamp.

Dus elk bezwaar/beroep kon niet worden ingewilligd….

 

De man wie ik sprak hoopte op een gunstige uitspraak morgen en een rechter die billijk was. Zijn hoop was gevestigd op artikel 10 van de Woonwagenwet (klik op de foto hiernaast voor een grotere foto) waarin hem een vervangende standplaats wordt beloofd.

 

Hij en zijn vrouw vinden het niet erg te moeten verhuizen. Wel om hun manier van leven te moeten opgeven; dat was hun leven en dat kan en mag niet afgepakt worden.

 

Tja; wie zijn wij te oordelen hoe iemand moet leven?

Tenslotte heeft ook Brussel deze woonvorm geaccepteerd.

Please follow and like us:
error

6 reacties

  • Hanny

    Is het niet zo dat de goeden onder de kwaden lijden. Niet alle woonwagenbewoners zijn hetzelfde. Er wordt zo hier en daar aardig aangerommeld. En daar lijden de goedwillenden onder.

  • Barry

    Ik vind dit echt smerig gewoon. De meeste kampers zijn hele normale mensen en wonen nou eenmaal liever in zo’n huisje gezellig met heel de familie bij elkaar. Ik heb zelf bijna 4 jaar met een meisje van het kamp gehad (helaas ging zij met haar fam in het buitenland wonen). En ik zeg heel eerlijk, het duurt even voor je geaccepteerd bent (zeker als niet kamper) maar als ze je eenmaal geaccepteerd hebben geloof me ze gaan voor je door het vuur.

    Het is ook de grootste onzin dat er altijd problemen zijn op een kamp. Het was zelfs zo erg dat over dat kamp van me ex constant de politie kwam rijden en voor wat? totaal geen rede gewoon om die mensen te irriteren gewoon kijken of ze iemand ergens op konden betrappen. Het was zelfs zo erg dat ik met mijn scooter werd achtervolgt door een politiewagen van het kamp naar me huis toe waar zij gezellig om het hoekje bleven staan kijken welk portiek ik in ging.

    Laat die mensen lekker op hun kamp wonen ze doen er niemand kwaad mee. Ik krijg soms hele rare gedachte bij als dit soort acties worden gehouden tegen woonwagenbewoners. Jaren en jaren geleden werden ook mensen uit hun huizen getrokken omdat zij anders waren dan andere. Heel erg jammer allemaal 🙁

  • kk

    Het is een schande wat deze mensen is aangedaan. Ze leven anders dan de rest – so what?! Dat is het kromme van Nederland, als je niet in het hokje past dat big brother voor je heeft bedacht dan gaan ze tot het uiterste om je toch nog te dwingen.

  • willem

    Iesdreen mag van mij leven waar en hoe hij wil. Er is echter een grote maar aan verbonden. Je mag anderen geen overlast bezorgen door jouw leef-handelswijze.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.