Verrassend goede band in Paardcafé 'Joey Retro & the Mutations'

Vorige week hadden mijn man en ik een afspraak gemaakt. Door alle hectiek en spanningen om ons heen, kregen we steeds minder tijd voor elkaar. De kinderen worden groot en in plaats van dat we daardoor meer tijd voor elkaar kregen (wat je zou verwachten) werd dat steeds minder.
Ze gaan laat naar bed, ze bellen, sms’sen, pingen of appen ons continu voor de meest simpele vragen (wat eten we?) of nemen al hun vrienden gezellig mee. Natuurlijk hadden we ook een ‘extra’ kind inwonen voor een periode van meer dan een jaar; maar dat meisje is hier nog steeds eigenlijk elke dag.
Tijd voor een verandering dus.
Eens per week of om de week zouden we er even samen, al was het voor een uurtje, tussenuit gaan. Maar dan ook ongestoord.

Gisteravond was de eerste keer.
Met een dalurenkaart (de OV-chipkaart vermijden we waar mogelijk) zijn we richting centrum gegaan.
Wat we zouden doen wisten we eigenlijk nog niet. Aangekomen op de Grote Markt twijfelden; een bakkie verkeerd in Florencia of het Paard?
Tot ik naast het Paardcafé stond. Ik had gelezen dat daar een band zou optreden en dat die muziek goed zou zijn. Dus we zijn daar naar binnen gelopen.
Met een sinaasappelsap zijn we achterin de zaal gaan zitten op de vensterbank, waar de band Joey Retro & the Mutations bezig was met het stemmen van de instrumenten.
Vóór de band begon, excuseerde de zanger zich voor eventueel ‘gehush’ omdat dit een try-out was van hun nieuwe album.
Gezien het stemmen verwachtte ik er eigenlijk niet heel van en hield mijn jas nog even aan.
Dat duurde niet lang. Want al tijdens het eerste nummer was ik zo enthousiast, dat jas en sjaal uit gingen en ik erop ging zitten.
Wat een geweldige muziek! Stilzitten was onmogelijk.
Soms psychedelisch, neiging tot underground, soms softer; herkenbare invloeden van the Beatles, T-Rex of Gabriel Rios en Lenny Kravitz. Psychedelische pop/rock soms stevig, soms om heerlijk onderuit van te genieten.
Het gitaarspel (soms ‘zingend’, soms leek het bijna pianospel) vond ik ijzersterk. De bandleden waren één geheel; goed op elkaar afgestemd.
Het was dus echt een geweldig eerste avondje uit.

Tweet