Vergeet-mij-nietjes
Vanavond wilde ik even uitwaaien op het braakliggende veldje in de omgeving. Het weer zou slecht worden dus nog even genieten van het droge weer.
Nog steeds heb ik geen zin me te haasten en doe alleen datgene waar ik echt zin in heb (buiten de verplichtingen, das genoeg).
Toen ik op het veldje liep, werd ik begroet door twee blauwe reigers. Het lijken twee verschillende soorten, maar het zijn echt allebei blauwe reigers. Rechts een volwassen exemplaar en links een jonge: waarschijnlijk vorig jaar uit het ei gekropen. Om ze vast te leggen moet je snel zijn, want zodra ze je in de gaten hebben vliegen ze weg. Dit plaatje is dan ook gemaakt met 18 X zoom.
De eerste klaver bloeide al. Ik keek om me heen of ik een bij of zo zag, maar helaas, niets te bekennen.
Op een witte dovennetel echter wel. Een dikke hommel, een akkerhommel. Helaas zag ik verder heel weinig bijen en hommels ondanks dat er enorm veel bloemen in bloei stonden.
Prachtig vind ik de kaarsen van de kastanje. Lang heb ik bij deze boom staan genieten….
Vergeet-mij-nietjes kent iedereen. Ook in mijn tuin staan ze nu in bloei. Prachtig vind ik die tere kleine blauwe bloempjes met dat mooie hartje. Hoe verbaasd was ik, toen ik deze zag; witte! Niet eerder zag ik deze.
Nog verbaasder was ik toen ik deze zag: roze. Is het niet mooi met dat gele hartje?
En ja, waar de natuur zijn gang kan gaan, kan ook minder plezierig onkruid welig tieren. Honderden berenklauwen komen alweer op. Deze houterige staken van vorig jaar, zeker drie meter hoog, staan nog fier overeind. Tegen de lucht een imposant gezicht.
