-
Weer een uitstapje naar De Uithof
Zijn deze tortelduiven niet leuk?
Elk jaar komt er elke dag een paartje in onze tuin.
Ook dit jaar weer; ze zitten op de foto in onze walnoot, die zoals elk jaar nog niet in blad is. Een walnoot krijgt als één van de laatste bomen bladeren, maar is ook weer één van de eerste die deze verliest; ideaal dus in het voor- en najaar, altijd zon als deze nog niet zoveel kracht heeft.
Wij hebben ook al jaren een vogelhuisje dat intensief door vogels wordt gebruikt. Elke dag leg ik er wat vogelzaad in om de vogels te lokken; ik vind het heerlijk om vogels in de tuin te zien. -
Daar ging bijna de walnoot
Onze krulwilg, die we ooit als paastak in de grond hadden gestopt, was uitgegroeid tot een gigantische boom. Tot de bliksem erin sloeg.
Noodgedwongen moesten we deze behoorlijk toppen. Niet echt erg, want hij was veel en veel te groot geworden.
Verder dan een bepaald niveau kregen we niet meer voor elkaar; te zwaar voor ons.
Na het plaatsen van de schuttingen en schuur is toestemming aangevraagd deze te verwijderen; en dat mocht. Gelukkig, want echt veilig leek hij ons niet meer. We wisten niet hoezeer hij door de bliksem was aangetast en elk jaar topten we hem maar terug.
Vanmorgen was het zover; de boom zou worden gekapt. -
Over de tuin en slimme kauwen
Het eerste deel van de tuin is eindelijk bijna af. Nog een paar kleine afwerkingen zoals terugsnoeien en opbinden, maar dan is hij winterklaar en kan alles wat nog onder grond is (ik hoop namelijk dat er nog het één en ander gespaard is gebleven aan bloeiende planten) volgend jaar opkomen.
Naast de nieuwe bomen (een kers en een olijf) die we hadden aangeschaft hebben we nog een aantal vaste planten aangeschaft en van mijn ouders een paar prachtige siergrassen gekregen.
Als straks de containers van Willems weg zijn zal het helemaal prachtig zijn. -
Zonsondergang, volle maan, walnoot en kortschildkever
Zoals degenen die me volgen op twitter al weten, op het moment kan ik weinig.
Door het groot onderhoud, een tuin die aangepakt moet worden en de daarmee gepaard gaande rugklachten moet ik oppassen.
Graag wil ik een aantal zaken doen de komende tijd, dus moet ik energie opbouwen en mijn rugpijn niet erger maken dan hij al is. Gelukkig komt het gevoel in mijn voet weer terug en zak ik minder door mijn benen. Eén keer van de trap vallen was voldoende om te beseffen dat ik mezelf in acht moest nemen.
Maar dat neemt niet weg dat ik dag in dag uit geniet!
Zoals van deze prachtige knaloranje zonsondergang eergisteren. Zo oranje heb ik de lucht nog nooit gezien….
allerlei nieuwtjes over Den Haag
