• Persoonlijk

    Papa

    De laatste weken zit ik steeds met het lied Papa van Stef Bos in mijn hoofd.
    Niet voor niets; vandaag is het precies drie jaar geleden dat mijn vader overleed. En het lied is zo herkenbaar!
    Ik merk, dat het de laatste tijd steeds moeilijker wordt.
    Boosheid om bepaalde zaken begint weg te ebben waardoor het verdriet groter wordt. Ik mis hem en had nog zoveel willen weten, vragen en met hem mee willen maken.
    Gelukkig heb ik heb het geluk gehad afscheid van hem te mogen nemen waar ik enorm dankbaar voor ben.
    Morgen zou hij jarig zijn geweest.

  • Natuur/milieu,  Persoonlijk

    Over de tuin en slimme kauwen


    Het eerste deel van de tuin is eindelijk bijna af. Nog een paar kleine afwerkingen zoals terugsnoeien en opbinden, maar dan is hij winterklaar en kan alles wat nog onder grond is (ik hoop namelijk dat er nog het één en ander gespaard is gebleven aan bloeiende planten) volgend jaar opkomen.
    Naast de nieuwe bomen (een kers en een olijf) die we hadden aangeschaft hebben we nog een aantal vaste planten aangeschaft en van mijn ouders een paar prachtige siergrassen gekregen.
    Als straks de containers van Willems weg zijn zal het helemaal prachtig zijn.

  • Natuur/milieu,  Persoonlijk

    Zonsondergang, volle maan, walnoot en kortschildkever


    Zoals degenen die me volgen op twitter al weten, op het moment kan ik weinig.
    Door het groot onderhoud, een tuin die aangepakt moet worden en de daarmee gepaard gaande rugklachten moet ik oppassen.
    Graag wil ik een aantal zaken doen de komende tijd, dus moet ik energie opbouwen en mijn rugpijn niet erger maken dan hij al is. Gelukkig komt het gevoel in mijn voet weer terug en zak ik minder door mijn benen. Eén keer van de trap vallen was voldoende om te beseffen dat ik mezelf in acht moest nemen.
    Maar dat neemt niet weg dat ik dag in dag uit geniet!
    Zoals van deze prachtige knaloranje zonsondergang eergisteren. Zo oranje heb ik de lucht nog nooit gezien….

  • Persoonlijk

    Over kapotte ruggen en opknappen tuin


    Geen Museumnacht en geen Haags Uit Festival voor mij.
    Helaas, de moed kon ik niet meer opbrengen en eigenlijk lokte met dit weer de tuin ook veel meer.
    Ondanks de voorspellingen was het weer ook vandaag perfect om in de tuin te werken.
    Het is gek, maar als je zo bezig bent, is het haast onmogelijk het los te laten. Keer op keer loop ik weer de tuin in om wat te doen.
    De schutting en de schuur staan er nu in, dus eindelijk kunnen we aan de slag.

  • Persoonlijk

    Er zijn van die dagen….



    Het is soms een rare gewaarwording, als wilskracht je beperkingen niet meer kan overwinnen.
    Zo ook vandaag. Ik wist dat ik gisteren over mijn grenzen was gegaan en had daar eerlijk geezgd ook wel rekening mee gehouden dat dat zou gaan gebeuren.
    Maar als je dan opstaat en je je voeten nauwelijks meer voelt; je benen eindigen in een ‘dot watten’ dan weet je, het is tijd voor niets.
    Al is de pijn afschuwelijk; daarmee valt wel om te gaan.
    Helaas, als zelfs een pak melk een ‘ton’ weegt en zelfs het vervangen van het waterreservoir van de Senseo een crime is, moet ik stiekem toch wel even lachen (of huilen?) en word recalcitrant, want dat maakt me nog steeds boos.
    Maar als je man dan ’s morgens zegt: ‘blijf maar lekker uitslapen’ en je dochter als je uit bed komt een deken over je heenlegt als je op de bank gaat liggen en even later ook nog hoort, dat je andere dochter is aangenomen na een intakegesprek bij het Mondriaan; tja, kan je dag dan nog stuk?
    Nee dus 🙂
    Zeker niet op deze mooie lentedag.