3 maart heb ik de hele dag naar buiten zitten kijken (voor zover ik niet buiten was dan).

Die dag zou er een maansverduistering komen, en wat het weer zou brengen was twijfelachtig. Volgens deskundigen zou het de mooiste in jaren worden, aldus Nu.nl.

’s Morgens zag het er somber uit; enorme bewolking , regen en weinig open plekken, maar ’s middags klaarde het gelukkig op.

Vanaf half elf stond ik buiten; tussen het wolkendek was de maan regelmatig te zien gelukkig.

Een geweldig gezicht, zoals de maan steeds kleiner werd.

Het werd tussendoor nog even “op cursus” want nog nooit had ik de camera handmatig afgesteld. Het licht werd echter zo beperkt, dat ik er niet aan ontkwam.

Om kwart voor 12 was de verduistering volledig; een prachtige rode bal verscheen waar eerst het licht van de zon werd weerkaatst; schitterend!

Een kleine serie; de eerste twee fotootjes zijn automatisch gemaakt, de rest is handmatig afgesteld.

(Voor de nieuwsgierigen, de grote foto is met een diafragma van 8, 400 ASA en een sluitertijd van 2 seconden.

Ook met 3 heb ik het geprobeerd, maar de grondtrillingen waren te groot om scherp te krijgen.)

Steeds kleiner tot weer een groot rood geheel.
Een prachtige maansverduistering!