Stille tocht voor Yakaira
Sommige gebeurtenissen snijden er zo diep in dat de stad er stil van wordt.
En zeker bij mij. De reden dat ik dit stuk schrijf. Want afgelopen donderdag trok een indrukwekkende, stille massa door de straten van Escamp.
Honderden mensen, vrijwel allemaal gekleed in het wit, liepen mee in de stille tocht voor Yakaira.
Een jonge, geliefde vrouw en moeder die op 34-jarige leeftijd wreed uit het leven werd gerukt.
De tocht begon bij het huis van haar ouders in de Betje Wolffstraat.
Daar werd gebeden voor haar, terwijl iedereen doodstil was.
Vanaf daar liep de stoet naar het Wateringse Veld, richting de woning aan de New Yorksingel waar het noodlot toesloeg.
Ook burgemeester Jan van Zanen en wethouder Ralf Sluijs liepen mee om steun te betuigen aan de familie en de buurt.
De politie zorgde bijna ongemerkt voor een onbelemmerde doorgang.
Haar drie kinderen liepen dapper voorop, met een foto van hun moeder dicht tegen hun borst geklemd (eerste foto).
Misschien was dat wel het meest hartverscheurend.
Op het spandoek staat: Break the silence, stop the violence.
Het was niet alleen een herdenking, maar ook een keiharde oproep tegen femicide. Want het doden van vrouwen door een (ex-)partner is een ramp die veel te vaak plaatsvindt en té lang is genegeerd. Yakaira was zwanger, had dromen en een hele toekomst voor zich. Die is haar afgenomen.
De sfeer was zwaar, maar de saamhorigheid enorm. Een stilte die luider klonk dan duizend woorden.
Rust zacht, Yakaira.
