Onze krulwilg, die we ooit als paastak in de grond hadden gestopt, was uitgegroeid tot een gigantische boom. Tot de bliksem erin sloeg.
Noodgedwongen moesten we deze behoorlijk toppen. Niet echt erg, want hij was veel en veel te groot geworden.
Verder dan een bepaald niveau kregen we niet meer voor elkaar; te zwaar voor ons.
Na het plaatsen van de schuttingen en schuur is toestemming aangevraagd deze te verwijderen; en dat mocht. Gelukkig, want echt veilig leek hij ons niet meer. We wisten niet hoezeer hij door de bliksem was aangetast en elk jaar topten we hem maar terug.
Vanmorgen was het zover; de boom zou worden gekapt.