• Wijknieuws

    Camera’s in de wijk

     

     Hier schreef ik over mijn woede over het plaatsen van bewakingscamera’s in onze straat.

    Omdat ik zo boos en verbaasd was heb ik contact gezocht met de Joris Wijsmuller van de Haagse Stadspartij.

    Hij heeft direct actie ondernomen en mijn vraag doorgespeeld aan burgemeester Van Aartsen.

    Wat blijkt; deze camera’s zijn geplaatst voor Oud en Nieuw, ik quote een stukje van de brief:

    In het kader van een gedegen voorbereiding van de maatregelen rond Oud en Nieuw worden er op stadsdeelniveau risicoanalyses opgesteld. Deze analyses worden opgesteld op basis van ervaringen tijdens de afgelopen jaarwisselingen, recente informatie bij gemeentelijke diensten en politie en informatie van bewoners.

    Aan de hand van de risicoanalyses worden vervolgens maatregelen getroffen. Het door de politie tijdelijk plaatsen van camera’s en/of extra verlichting zijn hiervan voorbeelden. Overigens worden deze maatregelen op een groot aantal locaties in de stad gerealiseerd. De camera’s worden kort voor Oud en Nieuw geplaatst en direct na de jaarwisseling weer verwijderd.“



    Ik vind het jammer dat we niet van tevoren hiervan in kennis zijn gesteld, maar ben een stuk geruster. De reden is duidelijk en gelukkig zijn ze dus tijdelijk.

    Als de situatie nog zo was als een aantal jaar geleden, had ik misschien anders tegenover cameratoezicht gestaan, maar nu is privacy toch wel veel belangrijker. Gelukkig is het alleen voor Oud en Nieuw en inderdaad, deze verliep voorgaande jaren vaak erg onrustig in de wijk.

  • Wijknieuws

    Cameratoezicht, nu???

    Camerabewaking op Drapeniersgaarde

     

    Jarenlang hadden wij enorme overlast van hangjongeren in de Drapeniersgaarde.

    Inbraken, zowel in huizen, tuinen als auto’s (ook die van ons), schreeuwen ’s nachts, vernielingen (onder meer van auto’s), vechtpartijen, bedreigingen en ga zo maar door.

    Nachten hebben we nauwelijks geslapen en de indoctrinatie was enorm.

    Niemand uit de wijk durfde iets te doen uit angst voor represailles van deze voornamelijk Marokkaanse groep jongeren.

    Zelfs geen aangifte te doen als de auto weer eens was gemold.

    Wij waren veelvuldig het slachtoffer van deze groep, omdat we ons niet lieten indoctrineren door deze groep en wél wat zeiden. Wél het huis uit gingen om wat tegen ze te zeggen, of wél aangifte deden bij vernielingen.

    Gesprekken met politie, gemeentelijke instanties en zelfs de toenmalige burgemeester Deetman bereikten niet hun doel; zelfs niet door diverse samenscholingsverboden.