Schaatsen op het Plein, nou ja, schaatsen….
Natuurlijk wilde ik dit jaar ook een keer gaan schaatsen op de schaatsbaan op het Plein.
Na mijn enthousiaste verslag van de opening en de beloften van de organisatie dat het prima schaatsbaar zou zijn was ik zelf ook erg benieuwd.
Nog steeds vind ik schaatsen best eng, en langs de zijkanten is een prachtige rand waar je je kan vasthouden; ideaal om zekerheid op te bouwen voor mij.
Met de kinderen zijn we deze week dus naar de baan gegaan.
Schaatsen aangetrokken en vol goede moed met een “prachtige” afzet op de baan gegleden.
Nou, dat was dus echt een afgang!
Glijden was haast onmogelijk; van schaatsen was nauwelijks sprake. De hele baan was bot.
Ook de “puzzelstukken” waarmee de baan was opgebouwd waren ongelijk getrokken, waardoor de baan verre van vlak meer was.
Eigenlijk hadden we dit al wel kunnen inschatten, want het was immens stil terwijl het toch vakantie was!
Dit was dus echt de laatste keer, dat ik schaats op een kunstbaan; ook de kinderen waren zwaar teleurgesteld.
Na een half uurtje zijn we weer naar huis gegaan, na tegen mijn gewoonte in een klacht te hebben ingediend.
Jammer!
Want een milieuvriendelijke baan klinkt zo mooi in de oren en is een ideale oplossing voor het energieverbruik.
Volgende keer zal ik mijn angst dus maar proberen te overwinnen en naar de Uithof gaan….
