Opening Tentoonstelling “De Tijd van Bezinning” in stadskantoor Leyweg
Doodmoe was ik vanmiddag na een drukke dag en te korte nacht, dus had ik geen zin me meer te verkleden. Maar vanmiddag was er een Kerstbijeenkomst voor `alle mensen die van Escamp een mooi stadsdeel hebben gemaakt` en de opening van de tentoonstelling “De Tijd van Bezinning”.
De tentoonstelling bestaat uit foto´s, gedichten en gelukkig nieuwjaar wensen in diverse talen.
Er zouden foto’s van mij hangen, dus ik moest en wilde er wel heen.
Op het nippertje ging ik weg en bij aankomst stonden een aantal Kerstengelen me al op te wachten. Schitterend!!!!
Binnen wachtte me prachtige harpmuziek.
Heerlijk eens ergens wat later aan te komen; een aantal bekenden waren al aanwezig en het was leuk een praatje te maken.
Langzaamaan stroomden meer mensen binnen, waarna René Baron, de stadsdeeldirecteur een toespraak hield. Hij sprak over Escamp. Hoe mooi en groen dit stadsdeel wel niet was (ja, ook ik vind Escamp het mooiste stadsdeel van Den Haag) en de activiteiten van de diverse wijken. Hoe het Wateringse Veld onderdeel van Escamp was geworden en hoe Haags, nu ook een ooievaar daar was gekomen, nadat op de stadsboerderij een ooievaarspaal was neergezet. Over elke wijk vertelde hij wat.
Hierna nam Rabin Baldewsingh het woord.
Hij sprak over deze tijd, de tijd van bezinning; natuurlijk omdat het bijna Kerst is, maar ook omdat we op de drempel van een nieuw jaar staan.
Licht.
Hoe belangrijk in deze donkere periode waarin de dagen kort zijn, maar ook in de figuurlijke zin.
Dat in het begin van de Bijbel het woord licht al wordt genoemd (en in Johannes; eerlijk gezegd moest ik toen even aan iets anders denken dan hij bedoelde….).
Ook zijn gedicht over licht hing aan de wand.
En toen was er voor mij een grote verrassing.
De foto’s die in deze tentoonstelling bleken allemaal van mij te zijn; één grote collage met diverse beelden uit diverse culturen.
Voor één foto was ik zelfs staande gehouden 🙂
Over een hoog stalen hek had ik geprobeerd een foto te maken van de Joodse Synagoge. In het centrum moest ik stoppen en uitleggen wat ik aan het doen was en al mijn paperen laten zien. Nooit heb ik hier meer wat van gehoord, maar ik vond het wel even pijnlijk, dat zelfs dat niet zomaar kan in deze tijd….
Ik voelde mijn wangen rood worden; ik werd op het podium geroepen door Rabin Rabin Baldewsingh. En, zols de meesten wel weten; ik blijf liever op de achtergrond….
Daar werd ik in het zonnetje gezet en kreeg een cadeau “voor alle foto’s die Escamp op de kaart hebben gezet”, zoals stond op de werkelijk schitterende kaart.
Over licht gesproken.
(Had ik me nu maar wel even verkleed hahaha! Daar sprak de zo nu en dan toch wel wat ijdele vrouw 😉 ).
De prachtige steltlopers traden weer op op muziek
en een koor zong acapella Kerstliederen.
Een lekker drankje, hapje en praatje, waarna het voor mij wel welletjes was.
Een goed georganiseerde Kerstbijeenkomt, die ik normaal meestal vermijd, maar ik heb genoten vanmiddag.
Thuisgekomen had manlief zalig gekookt, dus ik kon heerlijk bijkomen van de schrik.
