Natuur/milieu

Man en vrouw plakker en mijn raadsel opgelost




Na een werkelijk hectische dag (en nacht) kwam ik gisteren terug van boodschappen en op de gevel zaten deze in mijn ogen prachtige nachtvlinders.
Snel met de Panasonic een foto gemaakt, tot ik dacht mijn macrolens van de Canon eens uit te proberen.
Lastig!
Het was erg donker en ze zaten ook nog eens onder een vensterbank.
Veel verschillende instellingen uitgeprobeerd tot ik bij F6.3 bleef hangen; een statief was niet mogelijk tussen al het afval en mulle aarde die was ontstaan na het “schoonmaken” van de gevel en ook was ik bang dat de vlinders weg zouden zijn als ik alles had opgesteld. Dus een snelle sluitertijd was noodzakelijk voor een foto uit de hand. Maar wel wilde ik graag de vlinders beiden redelijk scherp “overhouden”. Helemaal tevreden ben ik nog niet, maar wel blij met een eerste poging.
(uiteindelijk F6.3, ISO 1000 en sluitertijd 100; klik hier voor een grotere foto).

Tja en toen werd ik dus nieuwsgierig wat voor vlinders ik wel niet had gekiekt!
In eerste instantie dacht ik dat het witte exemplaar de “witte tijger” was, maar de geelachtige haren van de witte vlinder zaten me niet lekker, met dat ik me verbaasde dat een totaal andere soort (dacht ik eerst) bovenop deze vlinder zat.
Veel gezocht en uiteindelijk vond ik ze; het waren man en vrouw plakker.
De grote witte is het vrouwtje, de donkere het mannetje.

De naam plakker heeft de vlinder te danken aan de manier van eitjes leggen wat in de zomer gebeurt: het vrouwtje spint een matje van haar eigenlichaamsharen en plakt dat vast op een boomstam. Daarop zet zij haar eitjes af. Zo ontstaat een grote eigroep die er door het matje van afstand uitziet als een zwammetje. Na de winter komen de eitjes uit en de larven wachten op het matje op een sterke wind die ze mee zal voeren naar een boom waar ze tot eind juni zullen eten en groeien.

En toen was dus ook het raadsel van mijn rups die ik in juni (lees hier) zag opgelost; het was de rups van de plakker!

Please follow and like us:

7 reacties

  • mevr.C.M.Vethaak

    Geertje,je verhaal hierboven klopt voor een groot deel.
    Het vrouwtje,die grote witte,komt uit haar zwarte/bruine cocon,pompt haar vleugels op en droogt in de warme zon,als haar vleugels nog maar net droog zijn, en het mannetje is ergens in de buurt,bedrijven ze heel warm, en vol respect een prachtig liefdesspel,vol tederheid van het mannetje,tijdens het liefdesspel,worden de vleugels van het vrouwtje besproeit met een plakkerige substantie,waardoor al het poeder op haar vleugels,bijna is verdwenen,en het mannetje vliegt na z’n daad weg,het vrouwtje kan nog maar neteen beschutte stam zoeken,het liefst op de zuidzijde van een boom,daat hijgt ze uit,nog maar kort hierna, komen er 2 kleinere mannetjes aanvliegen,en plaatsen zich aan beide kanten van haar,maar niet om een daat van mannelijkheid te verrichten,o nee, de beiden hebben een soort knipschaartjes aan hun voorpoten, en zij knippen het gehele onder lichaam van deze prachtige moeder af,hierin zitten aal de bevruchtte eitjes, en ze kleven met de kleverige substantie de eitje vast aan de boom,met haar lichaam zal ze de cocon met eitjes beschermen tegen de koude wintermaanden,daar haar vleugels als zijde werken,en de koude niet toe zal laten.Het vrouwtje zelfs zal hierna nog 2 dagen leven zonder haar onderlichaam en sterven op de plek waar ze door de laatste 2 werkers van het mannetje is vastgenageld.pas in het begin van het voorjaar komen de 1
    3mm grote rupsjes uit hun cocon,en trekken de boom in om te eten,ze vervellen 2 x en daarna zullen ze zich inwikkelen in een harde cocon om in ondiepe grond te overwinteren.
    met vriendelijke groeten,mevr.C.M.Vethaak

  • H j.

    Wat een prachtig verhaal zeg,maar hoe het afloopt voor de moeder ,vind ik zo triest.het is de naruur maar toch,moeder zijn valt op deze maniet niet mee.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.