Overweging

Internationale vrouwendag.

Ik moet eerlijk bekennen, als ik een dergelijke dag zie, dan gaan mijn nekharen toch wel wat overeind staan.
Ja, ik ben een geëmancipeerde vrouw.
En ja, ik heb een man die zich totaal niet bekommert om dit soort dagen.
De tijd van de “dolle mina’s” is voorbij. Ik ben ze enorm dankbaar; ook zij hebben zoveel voor elkaar gekregen inzake de rechten van de vrouw.
Helaas lijkt het alsof er weinig meer van overblijft. Of dat veel vrouwen de zin niet meer hebben verder te strijden!


Wat ik veelvuldig om me heen zie is dat vrouwen onderdrukt worden. Soms niet eens naar buiten mogen…
Relatief weinig vrouwen hebben topposities. Vanzelfsprekend ambieert niet iedere vrouw deze, maar hoe vaak komt dit ook niet, omdat het nauwelijks te combineren is met een gezin? De stress die zo veel vrouwen hebben omdat ze een perfecte moeder, huisvrouw maar ook een perfecte werknemer willen zijn (waarom is dat eigenlijk nodig? Wordt dat van een man verwacht?) veroorzaakt een lage eigendunk als dit niet lukt zoals ze willen.
Daarbuiten, nog steeds zie je dat de salariëring nog steeds niet overal gelijkwaardig is.
Internationale vrouwendag?
Ik vind dat elke dag om vrouwenrechten gestreden moet worden.
Tijd om weer eens onze Bh’s in brand te steken?

Please follow and like us:

8 reacties

  • Hanny

    Aandacht voor de, in sommige gevallen, achterstandspositie van vrouwen is natuurlijk goed. In achterstandslanden lijkt het mij een goede zaak om daar eens extra aandacht aan te geven. Maar eigenlijk moet dit iedere dag op de agenda staan, zolang de rechten van mannen en vrouwen nog niet gelijk zijn.

  • Frans

    @Hanny
    Wat is er mis met de (aan)rechten van vrouwen?
    Ze zijn er in de jaren ’90 al zeker 25% op vooruit gegaan.
    Een aanrecht was vroeger 160 cm en toen werd het 200 cm (+25%) en nu is het al vaak 220 cm.
    Hoe lang moet het nou eigenlijk worden voordat ze eindelijk een keer tevreden zijn?

  • Geertje

    @Ferry; je snapt toch wel dat dat wat cynosch was bedoeld? 🙂
    @Hanny; niet alleen in achterstandslanden hoor, helaas….
    Ook in Nederland; soms maak ik me enorm boos hoe er met vrouwen wordt omgegaan. De geringe rechten die zij krijgen. Wat ze niet mogen; echt, ik sta soms met mijn oren te klapperen.
    Emancipatie is hard nodig. En dan bedoel ik echt niet feminisme, want dat heeft voor mij een wat negatieve bijklank.
    Een vrouw mag vrouw zijn als zij zich daarin prettig voelt.
    Verschil, al is het fysiek is er gewoon!
    Maar rechten horen zowel bij mannen (!) als vrouwen identiek te zijn.

  • Ferry

    Oh ? was het cynisch bedoeld , dan is het o.k.
    Het probleem met het geschreven woord is vaak dat de intonatie ontbreekt , een tekst is dan voor meerdere uitleg vatbaar.
    Vandaar mijn reactie.

  • Geertje

    @Ferry;
    Eh? Nu kan je niet helemaal volgen, inderdaad is geschreven woord anders dan wanneer je lichaamstaal en intonatie ziet en hoort.
    Ik begreep dat je de reactie cynisch bedoelde gezien de geweldige opmerking vvan het aanrecht.

  • Ferry

    Tegenwoordig heb je ook kookeilanden , het leven speelt zich er om heen af .
    Wie toevallig op het kookeiland is , die doet wat .
    En dat kan net zo goed een man als een vrouw zijn…

  • Frans

    “Wat ze niet mogen; echt, ik sta soms met mijn oren te klapperen.”

    Wordt u soms onderdrukt mevrouw?
    Oh, dat moet ik even aan mijn man vragen.

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.