-
Dolle Mina en veiligheid voor vrouwen, ook in de avond

Dolle Mina maakt huiskamer in tummel HS om veiligheidsgevoel te creeeren. Als ik de leuze Baas in eigen Buik hoor, denk ik aan mijn jeugd.
In de jaren 70 namelijk waren de Dolle Mina’s heel actief. Ook in mijn directe omgeving waren veel feministische vrouwen. Eigenlijk heel dubbel, want mijn ouders waren heel gelovig en wegens het geloof hoorde de vrouw (toen) te gehoorzamen aan de man.
Toch: een vriendin van mijn moeder was een Dolle Mina en ik werd daardoor toch beinvloed (al was het lastig de richtlijnen van het geloof van me af te schudden).
Hoe ouder ik werd, hoe meer ik zag hoezeer de positie van de vrouw in de samenleving ongelijkwaardig was.
Neem salaris, mogelijkheden tot een hoge functie enz. -
Internationale vrouwendag.
Ik moet eerlijk bekennen, als ik een dergelijke dag zie, dan gaan mijn nekharen toch wel wat overeind staan.
Ja, ik ben een geëmancipeerde vrouw.
En ja, ik heb een man die zich totaal niet bekommert om dit soort dagen.
De tijd van de “dolle mina’s” is voorbij. Ik ben ze enorm dankbaar; ook zij hebben zoveel voor elkaar gekregen inzake de rechten van de vrouw.
Helaas lijkt het alsof er weinig meer van overblijft. Of dat veel vrouwen de zin niet meer hebben verder te strijden!
