Herfst; over een egel en een blauwe halsbandparkiet
De herfst loopt nu echt naar de winter toe.
Hier zie je steeds kalere bomen en ook de temperatuur (al merk ik er op dit moment niet heel veel van omdat ik heerlijk binnen mag blijven met een te hoge temperatuur) is aardig aan het kelderen.
Begin deze week zag ik een dikke egel tussen de afgevallen bladeren lopen; zou hij op zoek gaan naar een plek voor de winter?
Veel mensen zijn nu de vogels aan het bijvoederen.
De zomer is voorbij, dus de voedertafels mogen weer gevuld. Leuk gezicht vind ik dat!
Op mijn oude weblog sprak ik hier al over de halsbandparkieten. In Den Haag is het een heel vertrouwd gezicht.
Op dit moment hoor ik ze ’s morgens en ’s avonds weer krijsen; ik denk dat ze weer in groepen slapen. Ik hoop dat ik binnenkort weer een groep zal aantreffen.
Toen ik op de Melis Stokelaan fietste deze week zag ik wel een heel bijzondere halsbandparkiet op een netje pinda’s
Normaal zijn ze volledig groen, of groen met een rode band om hun nek (de mannetjes).
Deze echter niet; helemaal blauw! Echt indrukwekkend om te zien.
Op deze site lees ik het volgende:
Mutaties
Van de halsbandparkiet zijn een groot aantal kleurmutaties bekend. (….)
Een paartje blauwe halsbanden belandde in 1950 in de collectie van de hertog van Bedford (Engeland). In 1951 bracht dit koppel drie jongen groot, in 1952 vier en in 1953 ook vier. Alle blauwe halsbanden in Europa en de USA stammen vermoedelijk van deze vogels af.
Het gehele lichaam is blauw, het meest helder op kruin en voorhoofd. De halsband van de man is grijs afgezet met wit. De pop is geheel blauw. De snavel is rood.
De blauwe kleurmutatie is recessief t.o.v. de groene wildkleur.
