Even naar de Belgische Ardennen

Een kort reisverslag

Zoals ik gisteren al schreef, zijn we er even tussenuit geweest.
Woensdagochtend besloten we ineens toch een paar dagen op vakantie te gaan, mede dank zij mijn geweldige ouders…
Snel ingepakt, inkopen gedaan (tenten waren weg, opblaasbedden zoek en een kampeertafel stuk).
En zo vertrokken we donderdagochtend laat richting de Ardennen. Het weer was perfect en de tweede camping in La Roche, het plaatsje langs de Ourthe met het bekende spookkasteel (foto boven), die we aandeden had nog plek voor ons.




In La Roche stonden mijn man en ik begin jaren 80 ook vaak toen wij lopend met rugzak de GR route volgden. Een stukje nostalgie dus ook.
Nadat we onze tenten hadden opgezet, zijn we het stadje ingelopen en hebben we een paar boodschappen gedaan. Gelukkig heeft deze toeristische plaats nu ook een Spar zodat we niet alleen afhankelijk waren van de dure boucherie’s, boulangerie’s en zo. Het verschil tussen de Vlamen en Walen merk je meer; Nederlands willen ze daar echt niet meer verstaan, Frans is de voertaal.
Veel hebben we gewandeld, al was de omgeving een stuk minder mooi dan voorheen. Veel bomen waren gekapt; de reden is me onduidelijk. Je ziet het op de foto. Het gebouw is het hotel, wat bij de camping hoort.




Tussen de bomen in, waar wel begroeiing is, was het schitterend en we hebben natuurlijk van alles gezien,




zoals deze groene jachtspin (een vrouwtje).




De tweede dag zijn we naar de Grotten van Hotton geweest.
De geschiedenis kan je overal op internet lezen; door een steengroeve is deze ontdekt. De wandeling tot maar liefst 65 meter diepte was schitterend. Terecht dat ze het de grotten van 1001 nacht noemen.
Toen mijn man en ik er voor het eerst waren (ook begin jaren 80) was er sprake dat deze grotten gesloten zouden moeten worden vanwege de steengroeve; het zou te gevaarlijk zijn. Omdat de grotten op de beschermlijst staan, ”mocht” de steengroeve dicht.
Leuk is, dat je nu ook mag flitsen, al is het effect niet mooi; de foto’s zijn dan ook zonder gemaakt.




Deze stalagmiet is wel heel speciaal al is deze druipsteen achter plexiglas om verstoring (lees beschadiging/diefstal) te voorkomen. Door een magnetisch veld groeien een aantal druipstenen in een heel bijzondere vorm.
Overigens groeien de stalagmieten en stalagtieten maar een centimeter per 100 jaar!
Nog steeds worden in de rotsen nieuwe ruimten ontdekt, al is nog niet alles toegankelijk of bereikbaar voor bezoekers. Wel is de route heel anders dan toen we er voor het eerst kwamen (en ook ten opzichte van de tweede en derde keer).




Natuurlijk als je in La Roche bent, kan je niet om de Ourthe heen.
Gelukkig had ik een roeibootje gekocht en zijn we de tweede dag op zoek gegaan naar een geschikt plekje om te varen.
In een stadje stonden allemaal mensen buiten en keken hun ogen uit.
De reden was al snel duidelijk; een toerrit was georganiseerd voor oldtimers; net kon ik er een op de gevoelige plaat vastleggen.




De kinderen hebben heerlijk gevaren en zijn zelfs over kleine watervalletjes gegaan, terwijl ik nadat ik mijn angst had overwonnen (het blijft eng….) op zoek ging naar vlinders die er in grote getale rondvlogen.




Vanzelfsprekend zie je ze ook in Nederland, maar in Den Haag waar ik kijk ben ik ze nog niet tegengekomen; de citroenvlinder. Prachtig vind ik ze.
Maar vanzelfsprekend ook het witje, vosje en ga zo maar door; waar je ook keek, overal fladderden ze rond.




Triest gezicht; een dode marter op de weg.
Zo te zien of zwanger of zogend. Ik heb haar maar met een stok in de berm gegooid voor er meer slachtoffers zouden vallen.




Bijzonder vond ik dit vogeltje. De naam wist ik niet; ik herkende hem totaal niet. Snel de camera gepakt en met maximale zoom vast kunnen leggen. Van Adri de Groot leerde ik de naam: een zwarte roodstaart. Inderdaad, een voor mij onbekende soort; leuk!

Natuurlijk hebben we ‘s avonds naar de Perseiden gekeken en grote “vallende sterren” gezien. Helaas waren de nachten zo koud, dat later dan tot een uur of twaalf opzitten een straf was 🙂




Op zondag hebben we weer ingepakt en zijn na een belachelijke prijs in verhouding tot de luxe en faciliteiten te moeten afrekenen bij de camping (le Vieux Moulin) weggereden. Heerlijk verkwikt en genoten van alle dagen. De vakantie leek langer dan die paar dagen!
Helaas, we waren net La Roche uit, toen mijn man eneens merkte dat de remmen niet goed werkten. Gelukkig vonden we op een berg aan de N59 een parkeerplaats waar we hem veilig neer konden zetten. Wat bleek, de achterremcup was lek en er stroomde remolie weg. Laat ik voor het eerst autopechhulp hebben afgesloten bij de reisverzekering! Echter er was geen bereik met de telefoon… Met mijn oudste ben dus ik een eind de berg op geklommen om wel bereik te vinden, wat gelukkig lukte. Alleen, het nummer van de alarmdienst was verkeerd. Dus mijn zoon heeft een internetbundel gekocht (wat is dat handig tegenwoordig!) en vond op de site van AZIVO het correcte telefoonnummer. Wilden ze me niet helpen omdat ik de verzekeringsmaatschappij niet wist! Meer dan een kwartier woorden gehad met de alarmdienst en gezegd dat AZIVO onderdeel van Menzis was en mijn polisnummer van de reisverzekering gegeven. ´´Als blijkt dat het verkeerd is krijgt u de rekening thuis“. Ja hoor, prima, als ik maar veilig thuis kom!




Weer terug gekomen de kampeertafel opgezet en lekker erwtensoep met brood gegeten. Toen alles was opgeruimd kwam de sleepwagen die het euvel tijdelijk kon verhelpen en we konden weer doorrijden.
Helaas, een kilometer of 80 verderop op de E25 weer pech. Door het dichten van de remleiding liep nu de voorrem vast.
Op een parkeerplaats langs de snelweg dus het wiel eraf en alles gedemonteerd (gelukkig kan mijn man veel) met behulp van een stel motorrijders en even later ook een vrachtwagenchauffeur. Na een paar uur konden we weer door, al durfden we niet te remmen uit angst dat hij weer zou vastlopen.
De hulpdienst opnieuw bellen wilden we niet direct doen, tenslotte het was zondag, we waren nog steeds in niemandsland en we wilden erg graag naar huis….
Probeer maar eens op de rustdag Chrysler onderdelen te krijgen!
In een slakkengangetje en anticiperend zijn we in een ruk door veilig thuisgekomen.
De auto staat nu dus voor de deur en blijft er voorlopig staan. We hebben tijd nodig gehad bij te komen van de reis, maar hebben zo veel plezier gehad. Ondanks deze tegenslag was de vakantie zalig. En eigenlijk was ook dit best wel heel uniek mee te maken…..
Met natuurlijk een heel warm gevoel dat 2 mensen uit Genk, die 1 vrije dag per week hebben (ze hebben een pompstation dat op zondag gesloten is) een paar uur jou helpen op een parkeerveld!
Ik hoop ze te vinden, want graag zou ik ze nog bedanken!

Tweet

Please follow and like us: