Mens/Maatschappij,  Overweging

Euro, neuro of gulden?

Het is een veelbesproken kwestie. En eerlijk is eerlijk, ook ik heb best wel eens heimwee naar de gulden. Als ik wat duurdere zaken aanschaf reken ik zelfs nog steeds om.
Fout, ik weet het, maar zeker bij grotere aanschaffen vind ik het veel makkelijker.
En ook fout, omdat producten nu natuurlijk allang duurder zouden zijn geweest dan vóór de invoering van de euro.
Maar ja, ik kan het niet nalaten.


De crisis in sommige eurolanden als Griekenland maken, dat nog meer mensen zich afvragen of we niet gewoon de gulden moeten herinvoeren. Of we dan niet veel goedkoper af zijn.
Nu ben ik verre van een econoom, maar ik weet zeker, dat we dan nog minder overhouden per maand.
Was het niet zo, dat de kosten voor het switchen door bedrijven niet aan ons werden doorberekend? (Buiten de verkeerde wisselkoers die werd toegepast)?
Als we de gulden weer zouden herinvoeren wordt alles zeker weer duurder. De kosten voor bijvoorbeeld de prijskaarten, software en ga zo maar door moeten betaald worden en die zal zeker de staat niet voor zijn rekening nemen.
Ook de kosten voor andere valuta, de wisselkoersen komen voor onze rekening. Im- en export zal weer meer gaan kosten.
En wees eerlijk; is het niet makkelijk dat als je in de EU op vakantie gaat je gewoon met je ‘eigen’ geld kan betalen. Direct inzicht hebt in de kosten?

Er is indertijd (m.i. helaas) gekozen voor één Europees betaalmiddel. Terugvallen op de gulden, of zelfs de ‘neuro‘ is mijns inziens een illusie. Goedkoper zal het voor ons als consument echt niet worden. Zwakkere en sterkere landen zullen er altijd blijven en wie garandeert mij dat wij altijd een ‘sterk’ land zullen zijn?
Economisch staan we er nou ook niet echt denderend voor. Ook wij hebben te maken met een verminderde koopkracht die de komende jaren alleen nog maar minder zal worden door onder andere de vergrijzing, toenemende zorgkosten en bedrijven die failliet gaan doordat er minder te besteden is. Maar ook werkzaamheden die worden uitbesteed aan Oost-Europese landen omdat de loonkosten daar lager zijn en natuurlijk ten aanzien van lager opgeleiden die gedupeerd worden door de MOE-landers die hier (komen) werken.

Onze rekeningen worden hoger, terwijl ons inkomen niet of nauwelijks stijgt. En subsidies die steeds verder wegvallen.
Met daarbij het risico werk te verliezen; zeker als het ontslagrecht nog verder versoepeld wordt.
Nee, rooskleurig zie ik het niet in.
Maar terugvallen op de gulden maakt de economische situatie waarin we trecht zijn gekomen echt niet beter. Ook met de gulden zouden we te maken hebben gehad met bovenstaande zaken (vergrijzing, werkloosheid, zorg).
We zijn gewend te leven in een ‘weggooimaatschappij’ en van die gedachte en instelling moeten we af. We zullen de tering naar de nering moeten zetten, hoe lastig ook.

Hoewel er zeker bij bepaalde zaken ik weleens denk; is dit eerlijk? Mag en kan dit wel?
Waarop mijn antwoord nee is.
Hoe oneerlijk is het, dat mensen bezoeken aan specialisten of fysiotherapeuten zicht niet meer kunnen veroorloven? Tandartsbezoeken worden ‘vergeten’? Gezinnen de kosten voor een opeleiding van hun kinderen niet of nauwelijks meer kunnen betalen? Gezond eten voor velen onmogelijk is? Er steeds meer huisuitzettingen zijn? Ouderen in verpleeghuizen incontinent worden, omdat er te weinig ‘plasgelegenheden’ kunnen worden ingelast en ga zo maar door.



Please follow and like us:

2 reacties

  • tagrijn

    Niemand die de gulden terug, staat er bij stil, dat de koers dan 1 op 1 zal worden. Een euro is een gulden. Dus eigenlijk blijft alles zoals het is. Alleen de naam wijzigt.

  • Frances van Rijn

    Zolang de politiek hoort dat er nog duizenden en duizenden 3 a 4x per jaar op vakantie kunnen, er met St.Nicolaas en kerst weer miljoenen en miljoenen worden uitgegeven, zullen ze onze broekriem nog iets strakker aantrekken. Dat er een steeds grotere groep mensen komt die de eindjes niet meer aan elkaar kunnen knopen, schijnt niet zo belangrijk te zijn; het kan altijd nog minder denkt men. Vroeger waren dit bijv. de bijstandsgezinnen, maar dat is allang niet meer zo. Het kan iedereen treffen. De senioren onder ons kunnen hier waarschijnlijk nog wel redelijk mee omgaan, maar hoe zit het met de jonge gezinnen. Zij zijn vaak in luxe opgegroeid, hun kinderen krijgen alles behalve verantwoordelijkheidsgevoel. Kunnen zij het aan als de tering naar de nering moet worden gezet? Als er 1 auto minder voor de deur staat? Als er een last-minute reis moet worden geboekt i.p.v. een all-in naar Turkije met het hele gezin in het hoogseizoen? Als het grootste gedeelte van de boodschappen bij de Lidl moet worden gehaald (trouwens wat is er mis met de Lidl?). De toekomst zal het leren….en ja, ik reken ook nog steeds de euro om naar de gulden. En soms sus ik mij in slaap met de euro en soms word ik weer scherp door de gulden…

Laat een antwoord achter

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie gegevens worden verwerkt.