Gratis OV voor kinderen een goed idee?
Gratis OV voor kinderen is een goed idee. Maar waarom betalen ouderen de rekening?
Het kabinet wil het openbaar vervoer gratis maken voor kinderen tot en met 11 jaar. Niet langer alleen in enkele regio’s, maar in heel Nederland. Dat is een sympathiek voorstel. Voor veel gezinnen kan de prijs van een treinkaartje of busrit een drempel vormen om eropuit te gaan. Niet iedereen beschikt immers over een auto.
Toch blijkt er een keerzijde aan het plan. Vanaf 2027 verdwijnt de korting voor reizigers van 65 jaar en ouder.
Daar wringt het.
Ouderen zijn voor hun mobiliteit vaak juist afhankelijk van het openbaar vervoer. Veel van hen kunnen niet meer fietsen of autorijden, of mogen dat om medische redenen niet meer. Voor deze groep is het OV geen luxe, maar een essentiële voorziening om zelfstandig te blijven functioneren.
Zij gebruiken bus en trein niet alleen voor sociale contacten, maar ook voor mantelzorg, vrijwilligerswerk en medische afspraken. Juist op latere leeftijd nemen bezoeken aan huisarts, specialist en ziekenhuis toe. Op een moment waarop ook de zorgkosten stijgen, betekent het wegvallen van de OV-korting opnieuw een extra financiële belasting.
Uiteraard zijn er ouderen die deze kosten zonder moeite kunnen dragen. Maar hetzelfde geldt voor een deel van de gezinnen met jonge kinderen. De vraag is daarom niet óf gratis OV voor kinderen een goed idee is, maar waarom de financiering daarvan ten koste lijkt te gaan van een andere kwetsbare groep.
Beleid zou generaties niet tegenover elkaar moeten zetten. Kinderen én ouderen hebben belang bij betaalbaar en toegankelijk openbaar vervoer.
Een eerlijker alternatief zou zijn om openbaar vervoer voor iedereen toegankelijker te maken en de kosten inkomensafhankelijk te financieren. Dat zou niet alleen de mobiliteit vergroten, maar ook bijdragen aan minder autogebruik en daarmee aan de klimaatdoelen.
Gratis OV voor kinderen is een mooi streven. Maar een samenleving laat zich uiteindelijk niet afmeten aan hoe zij één groep helpt, maar aan hoe zij voorkomt dat een andere groep daarvoor de prijs betaalt.
