Bosuil wacht tot het donker genoeg is op jacht te gaan

Nooit had ik een uil echt duidelijk gezien.
Ja, wel eens één over zien vliegen in een flits. En natuurlijk bij de “vogelshows” of in een dierentuin, maar in het echt? Nog nooit!
Vandaag zag ik dus “mijn eerste uil”. Een bosuil.
Lang stond ik te wachten tot hij (of zij) zich liet zien.
Ineens was daar een knoest, althans, dat dacht ik in eerste instantie.
Maar toen ik beter keek, bleek dat de uil te zijn!
Een vriend van een vogelaar vertelde me, dat in de gaten van die boom zich twee uilen bevonden. Die vriend had uren staan kijken naar de gaten en trof een mannetje en een vrouwtje aan die hij op de foto wist te “pakken”. Hij verwachtte dan ook, dat binnen afzienbare tijd zich kleintjes zouden aandienen.
Ik vond het een geweldig gezicht…..
2 reacties
andrea
waar was die uil , ik ben dol op uilen
Pingback: