Mens/Maatschappij,  Overweging,  Wijknieuws

Bloemen en bier voor overleden persoon in bosjes

bloemen
Bloemen en een biertje in de struiken voor de overleden persoon

Op dinsdag 14 september schrok ik van een bericht, dat op de Melis Stokelaan, hoek Loevesteinlaan een overleden persoon gevonden was.
Waar ik normaliter tegenwoordig nooit meer naar dat soort meldingen ga (rampenfoto’s zijn voor sites als Regio15, District8 en VRPress) besloot ik toch op de fiets te stappen. Dit maal had ik namelijk het gevoel, dat er meer dan alleen een overleden persoon “achter zat”.
Bloemen naderhand op de plek bewezen dat.

bloemen
tent van de politie waar forensisch onderzoek wordt gepleegd naar de doodsoorzaak

Toen ik aan kwam op de plek, was alles al afgezet met hekken (gelukkig).
In een grote tent werd onderzocht hoe de persoon was overleden. Door een misdrijf of een natuurlijke dood.
De plaats was vlak bij de tramhalte (9 en 16) maar deze konden, zij het kalmer, gewoon doorrijden.
Het fietspad en het wandelpad was wel afgezet.

Gelukkig bleek even later, dat de doodsoorzaak “natuurlijk” was.
Maar was deze wel zo natuurlijk?

bloemen
In de struiken staat een paar schoenen en er liggen allemaal lege blikjes bier

Middels een tip ben ik er gisteren nog even heen gegaan.
Op de plek liggen, naast allemaal lege blikjes bier, schoenen en een trui een mooie bos bloemen en een vol blikje bier.
De persoon wordt dus wel degelijk door iemand gemist en/of herdacht.

Was hij een dakloze?
Gezien de omgeving zit het er dik in. Eigenlijk is dat toch intriest, dat in onze rijke maatschappij mensen buiten moeten slapen?
En kom bij mij niet aan dat “ze er zelf voor kiezen”. Dat mag dan voor een aantal het geval zijn, maar voor een groot aantal absoluut niet!

Ik ken een meneer (deze persoon? Ik hoop het niet) die beschermd woonde. Door corona vond er een wisseling in de leiding plaats waar hij zich niet in kon vinden. Omdat hij teveel protesteerde, werd hij letterlijk op straat gezet.
Een poosje vond hij wel opvang bij vrienden en/of familie, maar de laatste maanden zwierf hij op straat.
Toen ik hem weer zag, was hij fysiek erg achteruit gegaan.

Als je de media volgt, is dit geen op zichzelf staand verhaal. Vaker heb ik geschreven, dat dakloos zijn niet altijd je eigen schuld is maar het je kan overkomen. Het iedereen kan overkomen.
Ik vind het fijn te weten, dat deze persoon wordt herdacht. Wie het ook is.

Please follow and like us:

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.