Persoonlijk

Aangifte bij de politie

Eergisteren schreef ik het; mijn achterband was toen ik naar Prinsjesdag ging, lek gegaan.

De Edisonstraat leek mij niet de meest perfecte plaats om hem daar achter te laten, dus heb ik hem bij het Westeinde Ziekenhuis (MCH Haaglanden) bij de hoofdingang neergezet. Vanzelfsprekend op slot.

Vanmiddag konden we hem pas weer ophalen; de auto van mijn man had kuren.

Helaas, hij was verdwenen.

Vanavond ben ik dus naar het politiebureau gelopen om aangifte te doen.

Het bonnetje van de aanschaf had ik bij me.

Daar aangekomen, werd ik bijna naar huis gestuurd. Het framenummer stond er niet op en zonder dat nummer had aangifte volgens de agent geen zin, want alle framenummers van fietsen werden opgeslagen bij het RDW.

 

 

 

Verbaasd keek ik hem aan en zei, dat ik wél aangifte wou doen (je zal je fiets maar op straat tegenkomen?! Of hij zal maar bij een depot zijn neergezet) en dat mijn fiets was gegraveerd met postcode en huisnummer door hun.

Tja, zei hij, dat heeft ook nauwelijks zin, want dat kan weggelepen worden (alsof een framenummer niet kan worden weggeslepen…..).

Uiteindelijk mocht ik dan wel een aangifte doen, maar bij gebrek aan framenummer kon alleen een verkorte aangifte worden gedaan.

Op mijn vraag of ik misschien ergens kon kijken of mijn fiets in een depot stond (wie weet was hij gevonden of verwijderd) kreeg ik een briefje mee van een depot in Zichtenburg, Maar dan moest ik mijn fiets wel goed herkennen. Ja, dank je de koekoek; het is mijn enige vervoermiddel, die zal ik toch wel blindelings herkennen?!?

 

Er is iets wat ik niet begrijp.

Wat voor zin hebben de acties, dat de politie al die fietsen ingraveert?

Mijn fiets kan ik dus definitief als verloren beschouwen, want helaas heb ik het framenummer niet, dus zal hij nooit door de politie worden gevonden. Want overige kenmerken kunnen in een verkorte aangifte, in tegenstelling tot vroeger, niet genoteerd worden; en die had mijn fiets wel degelijk.

Diefstal wordt op deze manier dus sneller lonend.

 

Mocht iemand een blauwe Union Freekick (op de foto boven) tegenkomen in de stad dan is hij misschien wel van mij.

Hij heeft of had een rode fietstas van de Haagsche Courant (ja, uit de goeie tijd dat deze krant nog bestond….) en een oranje Wuppie aan een remleiding. De plastic jasbeschermers waren kapot en mijn postcode en huisnummer waren er onder ingegraveerd. Hij heeft 3 versnellingen (easy grip; dat wil zeggen dat de rubberen schakeling naast het handvat zit).

 

 Een les voor mijn volgende fiets (en misschien voor anderen ook!); ik zal zeker het framenummer ergens noteren, een postcode in laten graveren zal ik de moeite niet meer voor nemen; zonde tijd (en geld!).

Please follow and like us:

6 reacties

  • Barry

    Wat een bagger mensen zijn dat ook daar bij de politie zeg. Ik had het toen ook met mijn vriendin er was ingebroken in haar auto. Kregen we het verhaal of we het wel nodig vonden om aangifte te doen want ja de dader zouden ze toch nooit meer vinden. Ben toen zo uit me naad gegaan ik zei “nee als jullie alleen maar in de bosjes liggen met flitsapperatuur en met rollerbanken staan en beetje onnodig bonnetjesschrijfgeil zijn ja dan van je nog geen bejaarde dief mee”.

    Geloof me die vrouw wist niet wat ze hoorde ze werd is wit toen rood en vervolgens weer wit. Uiteindelijk heeft ze toch aangifte opgenomen.

    Maar mocht ik je fiets ergens zien staan, ik jat hem keihard terug voor je en kom hem netjes aanhuis bezorgen. Want van ander mans spullen blijf je gewoon af.

  • richard

    Vorig jaar was mijn jongste aan het stappen op een zaterdagavond. Fiets gejat. Een week later vroeg mijn jongste aan haar oudere zus; ‘goh Daph, mag ik vanavond jouw fiets meenemen?’ Ik hoor de oudste nog zeggen; ‘als je hem maar wel op slot doet!’ Ook die nacht kwam zij zonder fiets thuis. Twee fietsen in één week. En niet de goedkoopste. Echt wel balen.

  • koffiekitten

    Het is TE ERG voor woorden. Wat een prut. De fiets van mijn vriendin is ook afgelopen week gestolen in de zelfde buurt, 1 straat verder.
    Toen mijn fiets werd gestolen bij de AH Betjewolf was het ook een triest moment. Soms kijk ik nog wel met de hoop dat het ooit weer tegen kom (groot fantasie he).

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.